Visualisatieoefeningen die je helpen om je een voorstelling te maken van wat jij in je leven wilt brengen

 

Visualiseren; je een beeld vormen van iets, je voorstellen hoe iets eruit kan zien, iets zichtbaar maken.

Je denkt misschien dat het bij visualiseren met name gaat om het zien. Maar dat is niet het geval.

Het woord visualiseren wordt vaak gebruikt in de zin van het inzetten van je verbeeldingskracht. Dat wordt ook wel imagineren genoemd. Dat klinkt een beetje archaïsch, maar imagineren is duidelijk een wat ruimer begrip dan visualiseren.

Bij imagineren wordt niet alleen een beroep gedaan op het zien, maar bijvoorbeeld ook op het horen, het voelen, het ruiken. Misschien zelfs het motorisch aspect.

Beide begrippen worden door elkaar gebruikt.

In mijn artikel reik ik je in aansluiting op een van mijn vorige artikelen een tweetal visualisatieoefeningen aan. Bij die oefeningen wordt niet alleen een beroep gedaan op het zien, maar ook andere zintuigen worden erbij betrokken.

 

 

Visualiseren is niets nieuws

 

Eigenlijk doe je dat dagelijks, maar meestal niet bewust.

Je maakt je een voorstelling van wat je wilt bereiken alsof het al werkelijkheid is. Bijvoorbeeld een gerecht dat je wilt maken, een taart die je wilt bakken, een feest dat je wilt geven, een klimrek dat je wilt timmeren, een zolder die je wilt verbouwen.

Je hebt alle kans dat je bijvoorbeeld het gerecht al voor je ziet. Dat je ruikt hoe het ruikt en dat je proeft hoe het smaakt. Misschien loopt het water je zelfs al in de mond als je eraan denkt.

Voor dat soort visualisaties heb je geen visualisatieoefeningen nodig. Dat doe je als vanzelf. Je bent er ook niet bewust mee bezig. De beelden, geuren en smaken dringen zich als vanzelf aan je op.

 

Visualiseren aan de hand van visualisatieoefeningen

 

Als je visualiseren als techniek gebruikt om je voor te stellen wat je in jouw leven wilt brengen, bijvoorbeeld jouw ideale werk, dan doe je dat heel bewust.

Je gaat er dan echt voor zitten. Je zorgt op de een of andere manier dat je je ontspannen voelt. En met behulp van je verbeelding maak je een plaatje van wat je wenst. Met als doel het gewenste daadwerkelijk in je leven te brengen. Daarin doen zoveel mogelijk zintuigen mee.

Dat kun je zelf doen aan de hand van visualisatieoefeningen. Bijvoorbeeld de oefening Twintig jaar na nu, die ik verderop in mijn artikel beschrijf.

 

Visualisatieoefeningen kunnen ook het karakter hebben van een geleide fantasie.

Bij een geleide fantasie laat je je meenemen in het verhaal dat iemand vertelt en je stelt je voor hoe dat is.

Aan de hand van het verhaal, laat je beelden, gevoelens, geuren, geluiden opkomen.

 

Een tweetal voorbeelden van visualisatieoefeningen

 

De eerste oefening is een creatieve schrijfopdracht. De tweede oefening is een afgeleide van een geleide fantasie, zoals ik die ook met enige regelmaat aanreik aan klanten die bij mij een individueel coachtraject volgen.

 

1. 20 jaar na nu

Plaats jezelf in de toekomst. Stel je voor, het is 20 jaar na nu. Je zit aan je kop koffie en op je tablet lees je de krant. En ja…………….. jouw naam kopt in de krant. Onder de kop een artikel over jou. Het verhaal gaat over jouw prestaties, jouw bijdragen, waar het gebeurde en wat dat wat jij gedaan hebt betekent voor andere mensen. Er staan ook uitspraken in van jou, je vrienden, je collega’s.

 

Neem een leeg vel papier en schrijf erboven: ‘Twintig jaar na nu’, gevolgd door de kop van je artikel.

Als je tevreden bent met je kop, veronderstel dat die kop de aandacht trekt van duizenden lezers.

Nu, geef ze het verhaal. Schrijf in het artikel alles dat je maar waar wilt maken in de komende twintig jaar. Vergeet om realistisch of pragmatisch te zijn. Droom, fantaseer, schrijf wat je wilt. Neem net zoveel ruimte als je wilt.

 

Als je klaar bent, herlees je verhaal en geniet ervan.

 

2. Visualisatieoefening ‘Je ideale werk’

In deze oefening maak je je een voorstelling van je ideale werk. Je gaat fantaseren hoe je ideale werk er concreet uitziet.

De oefening is een afgeleide van een geleide fantasie, zoals ik die ook met enige regelmaat aanreik aan mijn coachklanten die een individueel coachtraject bij me volgen.

 

Ik geef je een aantal handreikingen om je op weg te helpen:

Hoe ziet in je ideale werk de omgeving eruit? Werk je binnen of buiten? Als je binnenshuis werkt, hoe ziet die ruimte eruit? En als je buiten werkt, hoe ziet je omgeving eruit?

Wat doe je op deze werkplek? Ben je veel op deze werkplek en wat ben je er aan het doen? Welke activiteiten doe je in je ideale werk?

Welke verantwoordelijkheden heb je? Werk je voor een grote of voor een kleine onderneming of werk je voor jezelf? Geef je leiding? En zo ja, aan veel of aan weinig mensen?

Welke talenten gebruik je en wil je ontwikkelen in je ideale werk? Welke uitdagingen kom je tegen die maken dat je jouw talenten zo volledig mogelijk kunt ontplooien?

Met wat voor mensen werk je samen? Als collega’s, als leidinggevenden?

 

Aan de hand van de vragen ga je visualiseren hoe het voor jou ideale werk eruitziet.

Je maakt er echt een ideaal plaatje van. Maak zichtbaar en voelbaar hoe het is om je ideale werk te doen.

 

En wil je de tijd en de rust pakken om geleid de hele visualisatieoefening te doen? Klik dan hier om deze te beluisteren.

 

Op die manier visualiseren zal je écht helpen om te realiseren wat je voor ogen hebt.

De ervaring van de handtherapeut in een van mijn vorige artikelen is daar een sprekend voorbeeld van.

 

 

Heb je nog geen helder beeld van hoe jouw ideale werk eruitziet?

Wil je door mij stapsgewijs begeleid aan het werk om te komen tot een antwoord op je vraag?

Bel (0575-544588 / 06-54762865) of e-mail ([email protected]) me gerust voor het maken van een afspraak voor een vrijblijvend oriënterend gesprek.

 

 

 

 

Waarom alleen een testbatterij bij loopbaanvragen geen duurzame oplossing biedt

 

Onlangs werd ik benaderd door een van mijn netwerkcontacten met de vraag of ik zijn zoon kon helpen om een goede stageplek te vinden.

Tot een oriënterend gesprek ben ik altijd bereid. En ik zet mijn netwerk graag in om voor mensen een opening naar een mooie baan te creëren. Mensen met elkaar verbinden en mijn steentje bijdragen, zodat mensen hun ideale werk kunnen realiseren, is onderdeel van mijn missie.

En zogezegd, zo gedaan.

We hadden een leuk gesprek. Toch had ik mijn bedenkingen. De studiekeuze na het voortgezet onderwijs bleek al een moeilijke puzzel. Het maken van tests gaf voor dat moment een oplossing. Maar de vraag ‘Wat wil ik nu echt?’ was kennelijk niet beantwoord en kwam in alle hevigheid weer naar voren bij de keuze voor een stageplek.

Want als je niet weet wat je zoekt, ook al gaat het om een stageplek, dan zul je het niet gauw vinden. En als jij niet weet wat je een werk- of opdrachtgever te bieden hebt, dan zal een werk- of opdrachtgever niet gauw geneigd zijn om in jou te investeren.

 

Waarom alleen een testbatterij bij loopbaanvragen geen oplossing biedt

 

Zelfkennis is nodig om tot een goede keuze te komen

 

En niet alleen zelfkennis. Eerder zelfbewustzijn.

Je bewust zijn van wat je een werkgever te bieden hebt. Wat je kwaliteiten zijn en wat voorbeelden zijn waaruit blijkt dat je genoemde kwaliteiten hebt. Wat jouw ambities zijn, waar jouw interesses met name naar uitgaan en waar jij warm voor loopt.

En ook niet onbelangrijk, wat een omgeving is die je nodig hebt om te groeien en te bloeien. Waarbij je dan meer kunt benoemen dan bijvoorbeeld een fijne, gezellige omgeving waarin goed met elkaar wordt samengewerkt.

 

De makke van zelfkennis op basis van gemaakte tests

 

Door het maken van tests kun je van alles over jezelf aan de weet komen. Bijvoorbeeld waar je goed in bent, wat je persoonlijkheidstype is, welke werkomgeving bij je past, waar jouw interesse naar uitgaat, welke waarden belangrijk voor je zijn.

En als het goed is, dan is met je besproken in hoeverre jij je in de resultaten herkent. Zodat je ook zelf met voorbeelden de testresultaten kunt staven.

Maar het blijven testresultaten, in termen van ‘de test zegt…’ of ‘uit de test komt dat ik …’.

Vul zelf maar in wat er uit de test gekomen is.

Zo verging het ook de zoon van mijn netwerkcontact. Maar op mijn vragen waar hij met name goed in is en waar zijn interesse met name naar uitgaat, kon hij geen antwoorden geven. Kennelijk had hij de testresultaten, wat ik noem, niet geïncorporeerd. Hij had ze zich niet eigengemaakt.

Waardoor de keuze voor een stageplek drijfzand zou worden. Als er niet eerst gewerkt zou worden aan een stevig fundament.

 

Door gesprekken en werken aan opdrachten zelf komen tot een antwoord op je loopbaanvraag

 

In een eerder artikel schreef ik over ‘het geheim van waaromvragen’.

Vragen en met name waaromvragen zetten aan tot nadenken.

Het antwoord op jouw loopbaanvragen zit naar mijn mening al in jou. Je hoeft het niet te bedenken. Voor mij als loopbaancoach, is het de kunst om samen met jou dat antwoord eruit te halen.

Dat eruit halen doen we niet alleen door het voeren van gesprekken. Je gaat met allerlei opdrachten/oefeningen aan het werk, waardoor steeds weer nieuwe of aanvullende informatie zichtbaar of bespreekbaar wordt. Zodat uiteindelijk de hele puzzel gelegd kan worden en het antwoord op de loopbaanvraag heel helder tevoorschijn komt.

 

De kracht van het zelf (al dan niet begeleid) beantwoorden van je loopbaanvraag

 

Heb je eenmaal het voor jou passende antwoord op jouw loopbaanvraag gevonden, dan voel je ook de kracht om er vol voor te gaan.

Het antwoord geeft je energie en brengt je in beweging.

Dat zie ik bij mijn coachklanten. Eenmaal het antwoord gevonden, hebben ze niet alleen een stevig fundament om succesvol werk te maken van hun ideale werk. Ze hebben ook de energie en de drive om er vol voor te gaan.

Vooral ook omdat ze het antwoord hebben geïnternaliseerd. Het is van hen en komt niet van buiten. Ze hebben gevoeld waar ze goed in zijn, waar ze energie van krijgen en waar ze in willen groeien.

 

Ben je getriggerd door mijn artikel? Lees ook nog eens mijn artikel ‘Tests zijn heel zinvol, hoewel……….’

 

Ben je niet gelukkig met je huidige werk? Wil je in 2025 stappen zetten, maar weet je niet in welke richting?

Lees mijn boek ‘Wat wil ik nu echt?

 

En wil je, al dan niet na het lezen van mijn boek, jouw vragen aan me voorleggen?

Neem contact met me op en maak een afspraak voor een oriënterend gesprek.

 

 

 

 

Bij de verwerving van een baan is een goede voorbereiding meer dan het halve werk

 

Je hebt jaren gewerkt als zelfstandig ondernemer. Je hebt ervaring met alle facetten van zelfstandig ondernemerschap. Werken is voor jou een manier om jezelf zoveel mogelijk te ontplooien.

Je maakt een loopbaanswitch. Doet daarvoor een studie en sluit die af met een als zeer goed beoordeeld afstudeeronderzoek. Je ambitie is daardoor nog meer gegroeid.

Gedreven ga je op zoek naar een baan die je uitdaagt, waarin je je kennis toe kunt passen en je grenzen kunt verleggen.

Maar dan stokt het.

Je voert volop gesprekken, maar die gesprekken leiden niet tot een baan. Bij tijd en wijle vraag je je zelfs af waarom je bepaalde gesprekken überhaupt voert.

Dat is niet alleen reuze frustrerend voor jezelf, maar het is ook jammer dat op die manier veel potentieel niet wordt benut.

Dat speelt niet alleen in het beschreven voorbeeld. Wellicht komt het jou ook bekend voor. Spreek je misschien zelfs uit eigen ervaring.

Maar wist je dat menigeen bij de baanverwerving vaak te snel over gaat tot actie? Dat je te weinig aandacht en tijd besteedt aan de voorbereiding?

Met name denk ik dan aan het verzamelen van informatie; informatie over jezelf en informatie over de arbeidsmarkt.

Met als resultaat dat je niet bereikt wat je voor ogen hebt.

 

Resultaatgerichtheid en gedrevenheid een valkuil

 

 

Gegevens verzamelen is in alle management- en researchprocessen de eerste stap

 

Dat klinkt je vast niet vreemd in de oren.

Als manager van een afdeling of als CEO van een organisatie wil je informatie, gegevens om daarop te kunnen sturen. Als onderzoeker wil je voor je onderzoek relevante gegevens verzamelen om verantwoord je onderzoek te kunnen doen en te komen tot een te verantwoorden conclusie.

En als manager van jezelf?

Het zou dan niet anders moeten zijn. Maar in de praktijk is het dat vaak wel.

Veel mensen zijn geneigd om de fase van het verzamelen van gegevens over te slaan en gelijk over te gaan tot actie.

Kijk naar hoe menigeen werk maakt van het vinden van (ander) werk. Alleen met het zoeken naar vacatures, het schrijven van je cv en het schrijven van sollicitatiebrieven ben je er nog niet.

Als het goed is, dan zijn die producten, die instrumenten gebaseerd op een fundament. En als dat fundament stevig is, dan heb je daarvoor heel wat informatie verzameld.

Die informatie fungeert dan als stuurinformatie in jouw proces van werk maken van (ander) werk.

 

 

Sturing geven aan je loopbaan is ook een managementproces

 

Zelf sturing geven aan je loopbaan is een zelfmanagementproces.

Ook al wordt dat lang niet altijd zo gezien.

Misschien is het daarom niet zo opmerkelijk, dat men geneigd is om het verzamelen van gegevens over het hoofd te zien. Zelfs als je dat verzamelen van gegevens wel eens hebt gedaan, bijvoorbeeld voor je opdracht voor je afstuderen.

 

Zelf sturing geven aan je loopbaan vraagt management planning.

Management planning wordt vertaald als vooruitziend beleid.

Om vooruitziend beleid uit te stippelen heb je veel informatie nodig. Daarvoor is het belangrijk om goed je onderzoek te doen.

Dat kan door in dialoog te gaan met jezelf, de interne dialoog. Daarnaast is het belangrijk om in dialoog te gaan met je omgeving, de externe dialoog.

Zodat je jouw loopbaankoers kunt uitstippelen en beslissingen kunt nemen op grond van goede informatie.

 

 

Jouw persoonlijke missie met betrekking tot werk; het belangrijkste element van planning

 

Voor management planning is het niet genoeg om te weten wie je bent en wat jouw mogelijkheden zijn op de arbeidsmarkt.

Belangrijker dan weten wie je bent, is weten wat werk voor jou betekent en welke bijdrage jij wilt leveren met wat je doet in je werk.

Dat heeft alles te maken met jouw persoonlijke missie met betrekking tot werk. Wat is belangrijk voor jou? Waar sta jij voor als persoon? Waarom doe je wat je doet?

 

Voor een organisatie is het belangrijk om te weten waarvoor ze staat en gaat. Dat geldt ook voor jou als persoon.

Voor jou als persoon, is de persoonlijke missie met betrekking tot werk het belangrijkste element van planning.

Helaas wordt dat element vaak over het hoofd gezien.

Heb je Simon Sinek’s Ted Talk nog niet beluisterd en bekeken? Klik dan hier. Met sprekende voorbeelden illustreert hij, hoe sommigen gedreven door hun missie, resultaten bereiken die alle aannames lijken te trotseren.

Als je namelijk weet waarom je bijvoorbeeld bepaald werk doet of wilt doen, dan gaat jouw vuurtje branden. Dan kun je vlammen. Dat blijft niet onopgemerkt en dat levert ook zeker zijn vruchten af.

In de Meer Waarde Benadering, zoals beschreven in mijn boek ‘WAT WIL IK NU ECHT?‘ is het expliciteren van je persoonlijke missie met betrekking tot werk dan ook een belangrijke stap in het hele proces.

 

 

Kortom:

Verwerving van een baan is geen losstaande activiteit.

Het is een onderdeel van een groter geheel, een zelfmanagementproces.

Wil je dat proces in goede banen leiden, dan heb je stuurinformatie nodig. Die informatie verkrijg je door goed je onderzoek te doen voordat je daadwerkelijk werk gaat maken van (ander) werk.

Die goede voorbereiding is meer dan het halve werk.

Stap niet in de valkuil van resultaatgerichtheid en gedrevenheid, want dan loop je misschien letterlijk jezelf voorbij.

 

 

 

Wil jij op een planmatige en strategische manier richting en sturing geven aan jouw loopbaan?

Wil jij optimaal toegerust werk maken van (ander) werk? Lees mijn boek ‘WAT WIL IK NU ECHT?

 

Denk je bij voorbaat dat je bij jouw onderzoeksproces wel wat hulp kunt gebruiken?

Neem gerust contact met me op voor een vrijblijvend oriënterend gesprek.

 

 

 

 

Blijven zitten waar je zit of de kans grijpen om vrijwillig te vertrekken

 

Ja, ik wil eruit. Ik wil breed kijken. Ook al weet ik nog niet hoe mijn toekomst qua werk er dan uit moet gaan zien. Ik wil de wijde wereld in.”

Een heel proces heeft hij al doorlopen. Veel is hij het gesprek met zichzelf en zijn naaste omgeving aangegaan. Blijf ik in mijn sweet spot of grijp ik mijn kans om mijn grenzen te verleggen?

Ook al staat hij niet op de lijst van degenen die moeten vertrekken, de reorganisatie heeft hem wel aan het denken gezet. Blijf ik zitten waar ik zit of grijp ik mijn kans en ga ik er vrijwillig uit?

Het is zo goed als zeker. Hij kiest voor het laatste. Met zijn werkgever is hij daarover in gesprek. De lijn met mij als loopbaancoach heeft hij uitgezet.

Hij is van mijn coachklanten overigens niet de enige die van een reorganisatie gebruik maakt om vrijwillig te vertrekken. Of daarop anticipeert en alvast voorsorteert door zich te oriënteren op mogelijkheden buiten het bekende vakgebied en werkveld.

 

Je sweet spot verlaten, durf om keuzes te maken en de zeilen bij te stellen, vraagt moed. Meer moed dan blijven zitten in je sweet spot, want de consequenties van het stappen uit de zekerheid van een baan, zijn van tevoren niet te voorspellen.

Waren die wel te voorspellen, dan was er geen of nauwelijks moed voor nodig.

 

Blijven zitten in sweet spot of wijde wereld in

 

Sweet spot; een begrip dat in diverse contexten een specifieke betekenis heeft

 

Het begrip sweet spot wordt in meerdere contexten gebruikt.

In de sport is het de plek waar een slag of stoot resulteert in een maximale respons voor een bepaalde inspanning. Zo resulteert bijvoorbeeld bij tennis, honkbal of cricket, een bepaalde slag in een grotere impuls als de bal het racket (of de bat) op de sweet spot raakt.

In marketing komt het begrip terug in de marketingpiramide. De sweet spot is dan de aanduiding voor wat men noemt de mid-end producten. Dat zijn de producten waar je met een bepaalde inspanning maximale respons creëert. Dat zijn bijvoorbeeld ook producten, die opschaalbaar zijn, die je kunt aanbieden aan grotere groepen. Zo leerde ik jaren geleden in een marketingopleiding.

In contentmarketing is de sweet spot de plek waar twee belangrijke elementen uit je ondernemerschap samenkomen en elkaar deels overlappen. Enerzijds heeft elke ondernemer of elk bedrijf (unieke) kennis en vaardigheden in huis. Anderzijds is er passie of zijn er de pijnpunten van de klant. Waar die twee samenkomen, dat is de sweet spot.

Ook in de geluidstechnologie heeft men het over de sweet spot. Het gaat dan om het bereik waarin geluid optimaal klinkt. Waar dit precies ligt, hangt blijkbaar af van je geluidsinstallatie, het aantal luidsprekers én de positie van elke speaker.

 

Ook al heeft het begrip sweet spot in diverse contexten een specifieke betekenis, in alle contexten gaat het om een optimaal punt of een optimale combinatie van factoren of kwaliteiten.

 

 

De sweet spot met betrekking tot mens en werk

 

Met betrekking tot mens en werk is de sweet spot, de plaats waar jij als professional op je plek zit. Waar je voldoening en plezier kunt halen uit je werk.

Dat is waar je bezig kunt zijn met activiteiten die je makkelijk afgaan, waar je heel goed in bent. En met activiteiten die jij graag doet, waar je energie van krijgt en je krachtig door voelt.

En dat alles in een omgeving waarin jij kunt groeien en bloeien, jouw persoonlijke biotoop.

 

 

Hoe de sweet spot negatief kan gaan werken

 

Werkend in je sweet spot kun je het stadium bereiken waarin alles vanzelf lijkt te gaan.

Dat je zonder noemenswaardige inspanning kunt behalen wat en hoe je het wilt. Met als gevolg dat je je ook niet meer harder inspant. Want waarom zou je?

Dat lijkt misschien aantrekkelijk, maar je hebt alle kans dat werk dan gauw verveelt en leidt tot zekere gelatenheid, inschikkelijkheid.

 

Dat wil mijn coachklant voorkomen. Sterker nog, dat is wat hij helemaal niet zoekt en nastreeft. Hij bruist van energie en wil graag zijn tanden zetten in iets nieuws. Ook al weet hij nog niet hoe dat nieuwe werk eruit moet gaan zien.

Onderzoeken welke mogelijkheden hij nog meer heeft, zichzelf ontwikkelen, uitdagingen omarmen; dat is wat hij wil.

Dat besluit gaat verder dan rationele overwegingen en komt voort uit een diepe overtuiging. Het gehoor geven aan die overtuiging vraagt moed.

Meer over de factor moed lees je in mijn volgend artikel.

 

 

 

Neem jij geen genoegen met werk in jouw sweet spot?

Wil jij zelf de regie in je loopbaan en ga jij voor een hot spot, werk waar je gelukkig van wordt en ook nog een mooi inkomen mee genereert?

Lees mijn aanbod met betrekking tot individuele loopbaancoaching. En neem contact met me op voor het maken van een afspraak voor een vrijblijvend oriënterend gesprek.

 

 

 

 

Kritische kanttekeningen bij het aansporen van mensen om hun dromen te volgen

 

Volg je dromen’, ‘geef nooit op’, en ‘vind je passie’ zijn goed bedoelde, maar slechte adviezen, volgens onderzoek van Stanford en Yale-NUS College.

Volgens de onderzoekers is het niet zo dat je passie in je zit, min of meer vaststaat en wacht om ontdekt te worden. Het is geen mysterieuze kracht die wanneer je die eenmaal gevonden hebt, alle obstakels opruimt op je pad.

In feite, betogen zij, kan het pittige mantra ‘vind je passie’ een gevaarlijke afleiding zijn.

Het aansporen van mensen om hun passie te volgen kan ervoor zorgen dat ze op één paard wedden en vervolgens opgeven als dat paard verliest.

‘Laten we minder gepassioneerd zijn over passie’ zegt O’Keefe, hoofdonderzoeker en als psycholoog verbonden aan Yale-NUS College.

Waarom?

Je leest het in mijn artikel.

 

 

Theorieën over interesse: de statische en de op groei gerichte theorie

 

Ligt interesse vast? Of kun je interesse ontwikkelen?

In het genoemde onderzoek zetten de onderzoekers twee theorieën over interesse naast elkaar; de statische theorie en een groeitheorie.

De statische theorie gaat ervan uit dat wij allemaal een passie in ons hebben die erop wacht om gevonden te worden.

Deze statische theorie leidt ertoe dat interesse van mensen in andere gebieden dan hun droomgebied afneemt.

Bovendien anticiperen mensen die hun ene passie najagen te weinig op moeilijkheden en geven ze sneller op als het tegenzit.

 

De groeitheorie stelt dat dromen en passies ontwikkeld en gevoed moeten worden.

Als je ervan uit gaat dat je dromen kunt ontwikkelen, dan sta je meer open voor nieuwe en andere interesses en je hebt de ruimte om verschillende interesses te volgen.

Bovendien houd je er volgens de groeitheorie eerder rekening mee dat het proces moeilijk kan zijn.

Daardoor biedt de groeitheorie volgens de onderzoekers een breder en realistischer perspectief.

 

 

Link naar het onderzoek van Carol Dweck

 

Het onderzoek bouwt voort op het werk van Stanford psycholoog Carol Dweck. Zij heeft veel geschreven over de positieve effecten van een groei mindset. Ze werkte ook mee aan de nieuwe studie.

Dwecks vorige onderzoek heeft aangetoond dat mensen die werken aan zichzelf zien als work in progress en die geloven in de mogelijkheden van ontwikkeling, over het algemeen gelukkiger, gemotiveerder en succesvoller zijn.

In de groei mindset is de hand die je geboden wordt slechts het startpunt voor ontwikkeling. De groei mindset is gebaseerd op de overtuiging dat je basiskwaliteiten zaken zijn die je kunt ontwikkelen door je inspanningen”.

 

Redenerend vanuit de groeitheorie kan een passie ontspruiten aan een vonkje interesse dat in je zit. Door vasthoudend te investeren in ontwikkeling van die interesse, kan dat vonkje uitgroeien tot een vurige passie.

 

 

Waarom het goed is om minder gepassioneerd te zijn over passie

 

We moeten zorgvuldig afwegen wat we communiceren met mensen over interesses en passies,” zegt Yale-NUS College psycholoog Paul O’Keefe, de hoofdonderzoeker.

“Ouders, docenten en werkgevers halen het meest uit mensen als ze suggereren dat je interesses moet ontwikkelen en dat je ze niet eenvoudigweg vindt. Mensen vertellen dat ze hun passie moeten vinden, suggereert dat die passie in je zit en bij wijze van spreken gewoon wacht om te worden onthuld. Mensen vertellen dat ze hun passie moeten volgen suggereert dat de passie het leeuwendeel van het werk voor je doet.”

 

Waarom het goed is om te denken en te communiceren in termen van ‘passie ontwikkelen’

 

O’Keefe waarschuwt dat de richtlijn ‘vind je passie’ een passief proces suggereert.

Zeg je daarentegen tegen mensen dat ze hun passie moeten ontwikkelen, dan appelleert dat aan een actief proces waar je zelf greep op hebt. En dat impliceert dat het een uitdaging kan zijn om er gevolg aan te geven.

En dat, zegt hij: “is een realistische manier van denken.”

Ga niet op zoek naar iets magisch, naar iets waarvoor jij bent voorbestemd om het te doen, ook al weet je nog niet wat het is. Het is productiever om interesses flexibel te benaderen, als potentieel eindeloos.

Een groei mindset, in plaats van een statische mindset vergroot de kansen dat je je passie vindt. En de wilskracht hebt om die passie meester te worden.

 

 

De groei ‘mindset’ toegepast op werk en loopbaan

 

Ga niet uit van één passie die je moet zien te vinden.

Stel je open voor de mogelijkheden die op je pad komen. Laat je daarbij leiden door jouw persoonlijke missie en het profiel van het werk dat jij wilt doen.

Durf daarbij te experimenteren. Ga uitdagingen aan en ervaar of er een vonk overspringt.

Mogelijk komen er zaken op je pad, die je nog niet in het vizier had, maar waarvan je wel in vuur en vlam raakt.

Zo verging het ook een van mijn coachklanten. In een tussenjaar creëerde ze de mogelijkheid om diverse taken op zich te nemen, daarmee te experimenteren en ervaring op te doen. En zo te leren waar ze met name warm voor loopt en daarmee haar passie te ontdekken.

 

De onderzoekers vergelijken deze benadering van leren met de liefde.

Degenen die zoeken naar hun ene ware liefde hebben onrealistische verwachtingen en kunnen eindeloos en zonder resultaat blijven zoeken.

Terwijl degenen die geloven dat de liefde een project is en een proces, meer geduld zullen uitoefenen als hun partner niet helemaal voldoet aan hun verwachtingen en uiteindelijk zullen ze momenten van ware liefde ervaren.

 

Pas die redenering toe op interesses en je kansen om daadwerkelijk hartstochtelijk gefascineerd te zijn nemen toe.

 

 

 

Kun je daarbij wel wat ondersteuning gebruiken?

Laat het me horen. Graag loop ik met je mee op jouw ontdekkingstocht.

 

 

 

 

Praktische oefeningen om jouw passies op het spoor te komen

 

Om je koers succesvol uit te kunnen zetten naar de toekomst is het belangrijk om zicht te hebben op wat jou drijft.

Passie in de zin van jouw reden van bestaan verzin je niet, maar kun je ontdekken.

Dat ontdekken is geen passief proces, maar vraagt om actie.

Zoals je misschien in een van mijn vorige artikelen gelezen hebt, is wat de moeite waard is om voor te leven voor ieder individu anders. En het kan in de loop van het leven worden bijgesteld en veranderd.

Het is dan ook goed om van tijd tot tijd pas op de plaats te maken en stil te staan om te reflecteren over de koers die je tot dan toe bent gevaren. Om van daaruit jouw koers uit te zetten naar de toekomst.

In mijn artikel help ik je daarbij met een aantal praktische oefeningen op weg.

 

Hoe je vanuit jouw verleden en heden je koers uit kunt zetten naar de toekomst

 

Praktische oefeningen die je helpen om vanuit je verleden je koers uit te zetten naar de toekomst

 

Door jouw oorsprong te herontdekken kun je van jouw ervaringen een persoonlijke springplank maken. Blik eens terug naar je leven tot nu toe. Het zal je helpen om van daaruit jouw koers uit te zetten naar je toekomst.

De volgende opdrachten helpen jou daarbij.

 

1. Schrijf je succesverhalen

Zoals je wellicht weet, is het werken met succesverhalen een belangrijk onderdeel in mijn loopbaantrajecten. Niet alleen omdat je door het schrijven van die verhalen weer ervaart waar je goed in bent, maar ook omdat je ervaart waar je graag of misschien zelfs het allerliefste mee bezig bent.

Maak er verbinding mee door jouw verhalen uit te schrijven.

Heb je behoefte aan een stappenplan? Lees mijn artikel dat ik schreef over het werken met succesverhalen.

 

2. Dromen laten herleven

Een tweede stap om het beste uit jezelf naar boven te halen.

Denk eens terug aan je vroege jeugd en schrijf op wat je vroeger wilde worden en doen.

Kijk figuurlijk eens achterom en schrijf op:

  • Waar was ik als kind enthousiast over?
  • Waar droomde ik van? Wat wilde ik worden?
  • Wat kan ik doen om de dromen uit mijn kindertijd te verplaatsen naar de werkelijkheid van nu?

 

3. Persoonlijke archeologie

Bekijk eens oude foto’s, vakantiesouvenirs, dagboeken, of doe gewoon je ogen dicht en blik terug.

Wat waren de greatest hits van je leven? Op welke momenten voelde je je erg gelukkig en geslaagd?

Schrijf ze op.

Heb je deze gelukkige herinneringen opgegraven en opgepoetst, zoals een archeoloog met opgegraven voorwerpen doet, bedenk dan met welk project je deze gewaarwordingen nu bij jezelf op zou kunnen roepen. Schrijf het op.

Stort je in dat avontuur. Doe het voor je toekomstige herinneringen.

 

4. Verbind de punten uit je verleden

Zoals Steve Jobs aangaf:

Only after you’re there, then you can connect the dots. You can’t connect the dots looking forward; you can only connect them looking backwards”.

Om een beter inzicht te krijgen in je levenstraject tot nu toe en wat je voor de toekomst voor ogen hebt, begin met jezelf de volgende vragen te stellen:

  • Wat is de afgelopen vijf jaar de belangrijkste gebeurtenis in mijn leven geweest?
  • Wat is er daarvoor gebeurd? Welke mensen, welke daden van mijn kant, welke andere punten hebben ervoor gezorgd dat deze gebeurtenis zich in mijn leven voltrok?
  • Wat is er daarna gebeurd?

Schrijf aan de hand van de antwoorden op deze drie vragen de geschiedenis van je afgelopen vijf levensjaren. Neem als leidraad de manier waarop de verbindende lijnen tot stand zijn gekomen tussen de belangrijkste punten die ervoor hebben gezorgd dat je leven nu is zoals het is.

 

5. Radiografie van de cruciale besluiten

Stel vast wat je belangrijke besluiten in het verleden waren, vanaf het moment dat je zelf kon beslissen.

Ze kunnen te maken hebben met je studie, je levensfilosofie, voeding, sociale leven, seksuele voorkeur enzovoort.

Schrijf ze op.

Schrijf daarna op welk effect die stappen op je leven hebben gehad.

Ga door tot je alle belangrijke besluiten waarvan je je bewust bent op een rij hebt en noteer de invloed die ze op je bestaan hebben gehad.

 

 

Praktische oefeningen om vanuit je heden je koers uit te zetten naar de toekomst

 

Het is heel waardevol om terug te blikken naar je verleden en zo je weer bewust te worden van waar je vroeger van droomde en wat je als hoogtepunten hebt ervaren. Welke besluiten je hebt genomen en welke effecten die besluiten op je leven hebben gehad.

Maar niet alleen je verleden heeft jou iets te zeggen over wat voor jou de moeite waard is om voor te leven. Ook het heden is een rijke bron waaruit je kunt putten.

Ik help je op weg met een aantal praktische oefeningen.

 

6. Onderzoek hoe je op dit moment bezig bent nieuwe punten voor je toekomst te creëren

Deze oefening is een vervolg op de oefening beschreven bij 4. Pak die oefening, als je die uitgewerkt hebt, er eens bij.

Waar besteed je nu de meeste tijd en moeite aan? In hoeverre weet je welke vruchten je daar in de toekomst van zult plukken?

Is er iets wat je al heel lang wilt doen maar niet durft, omdat je bang bent om te falen of dat het je niets brengt?

Probeer wat je al heel lang wilt doen eens een tijdje uit en schrik niet als je niet meteen resultaten ziet.

Uiteindelijk zullen de punten worden verbonden en zullen jouw acties zin krijgen.

 

7. Cruciale besluiten waar je leven op dit moment om vraagt

Deze oefening is een vervolg op de oefening beschreven bij 5. Herlees wat je bij de oefening opgeschreven hebt.

Vraag je af, in aansluiting op jouw cruciale besluiten in je leven tot nu toe:

  • Wat zijn de cruciale besluiten waar je leven op dit moment om vraagt?
  • Wat zijn de positieve effecten die ze zullen hebben, zodat je gemotiveerd bent om de stap te zetten?

Maak een lijst van die cruciale besluiten. Zet bij elk besluit wat het gevolg daarvan zal zijn.

Ga door met je lijst tot je veel veranderingen hebt. Bepaal dan je prioriteit.

Neem nu een besluit en zet die verandering in gang.

 

8. De kracht van pen en papier: schrijven

Schrijven is een mooie manier om je zielenroerselen naar de oppervlakte te halen. Al schrijvend orden en verduidelijk je jouw ideeën en emoties.

Houd bijvoorbeeld eens een bepaalde periode een dagboek als levenslogboek bij.

Ga aan het begin of aan het eind van de dag even zitten en schrijf op wat er in je op komt.

Of maak een vijfminutendagboek en schrijf elke ochtend en avond een paar minuutjes iets in jouw dagboek.

Bijvoorbeeld ’s ochtends iets over wat die dag voor jou speciaal gaat maken of een statement voor die dag. En schrijf ’s avonds bijvoorbeeld iets over wat die dag het belangrijkst voor je is geweest.

 

9. 30 dagen oefening

Dit is een oefening om je bewust te worden van wat voor jou de moeite waard is om gezien en gehoord te worden, want je hoort en ziet niet alles.

In een eerder artikel heb ik die 30 dagen oefening beschreven.

 

In dat artikel vind je overigens nog een paar opdrachten om inspiratie op te doen met betrekking tot wat voor jou de moeite waard is om voor te leven.

Zodat je van daaruit jouw koers uit kunt stippelen naar de toekomst.

 

 

 

Vind je het moeilijk om jouw passies op het spoor te komen en je koers te bepalen voor de toekomst?

Kun je daarbij wel wat hulp gebruiken?

Bel (0575-544588/ 06-54762865) of e-mail ([email protected]) me gerust om een afspraak te maken voor een oriënterend gesprek.

 

 

 

 

Wat te doen als je werk je makkelijk afgaat, maar je niet blij wordt van je werk

 

Dat doet me denken aan een van mijn coachklanten. Hoogopgeleid, goed netwerk, krachtig cv. Ze leidde projecten alsof het haar tweede natuur was. Deadlines haalde ze naar haar zeggen “met twee vingers in haar neus” en presentaties gaf ze zonder blikken of blozen. Alles klopte. Maar toch: “Ik leef echt voor het weekend”, zei ze tegen me.

Op papier zat ze op haar plek. In de praktijk kostte haar werk haar veel energie.

We gingen samen aan de slag.

Niet met competentietests of functiebeschrijvingen. Wel met vragen: ‘Wat geeft je voldoening?’, ‘Wanneer voel je je echt in flow?’, Wat zijn activiteiten waarbij je de tijd vergeet?

En aan het werk met allerlei gerichte opdrachten, zoals bijvoorbeeld het schrijven van zogenoemde succesverhalen.

Al doende kwamen we tot de kern van haar loopbaanvraag: ze kon haar werk prima doen, maar het gaf haar geen voldoening, geen gevoel van betekenis met het werk dat ze deed.

Dat is een thema dat ik vaker hoor van mijn coachklanten.

 

 

Competenties versus drijfveren: een wereld van verschil

 

Competenties zijn je vaardigheden. Wat je kunt. Wat je hebt geleerd. Vaak ook: waar je voor bent opgeleid. Ze zijn meetbaar, aantoonbaar en te bewijzen in een cv of assessmentrapport.

Drijfveren zijn iets anders. Drijfveren gaan over wat jou bewéégt. Wat je energie geeft. Wat je belangrijk vindt. Ze zijn vaak minder zichtbaar, maar des te bepalender. Zeker op de lange termijn.

Het pijnlijke is: veel professionals bouwen een loopbaan op basis van wat ze goed kunnen. Zonder serieus stil te staan bij wat hen werkelijk drijft.

 

Waarom drijfveren zwaarder wegen dan competenties

 

Je kunt jarenlang functioneren op competentie. Maar vroeg of laat gaat het wringen. Want als je je werk louter baseert op wat je goed kunt, en niet op waar jij warm voor loopt, waar jij een bijdrage aan wilt leveren, dan loop je het risico op leegte, moeheid, zinverlies.

Drijfveren vormen je innerlijke kompas. Ze geven richting. Als je werk in lijn ligt met je drijfveren, dan voelt het licht, kloppend, betekenisvol. Dan werk je niet alleen met je hoofd en je handen, maar ook met je hart. Dan krijg je energie van je werk in plaats van dat het je energie kost.

 

De sleutel tot duurzame voldoening

 

In mijn coachtrajecten zie ik het keer op keer: de echte verandering ontstaat als iemand zich losmaakt van het keurslijf van ‘moeten’ en contact maakt met wat hij of zij werkelijk belangrijk vindt.

Twee belangrijke vragen om jezelf te stellen:

  1. Wat betekent werk voor mij?
  2. Welke bijdrage wil ik leveren met wat ik doe in mijn werk?

De tweede vraag is misschien nog belangrijker dan de eerste vraag. Want wil je duurzame voldoening ervaren van je werk, dan is het mooi als je met name die kwaliteiten in kunt zetten in je werk, die nodig zijn om de bijdrage te leveren die voor jou betekenisvol is.

En ja, daar hoort soms ook bij dat je iets loslaat dat je goed kúnt. Want iets goed kunnen is geen doorslaggevende reden om het je hele carrière te blijven doen.

 

Dus stel jezelf vandaag eens die andere vraag:

Niet: ‘Wat kan ik allemaal?’, Maar:
‘Wat wíl ik nou eigenlijk echt?’

 

En als je voelt dat het tijd is om daar serieus mee aan de slag te gaan: ik help je graag tot de kern te komen. Zodat je het werk kunt vinden of creëren dat klopt met wie jij bent, wat jij te bieden hebt en de bijdrage die jij wilt leveren.

Neem gerust contact met me op (marlene@meerwaardeinwerk.nl | 06-54762865).

 

 

 

 

Waarom het lastig kan zijn om te veranderen van baan, terwijl je weet en voelt dat je werk niet meer bij je past

 

Als je het helemaal niet naar je zin hebt in je werk en je werk je meer energie kost dan het je oplevert, dan ben je mogelijk al moe als ‘s ochtends de wekker gaat. Het liefst draai je je nog een paar keer om in je bed. Of ‘duik je onder’ en meld je je ziek. Maar dat doe je ook niet zomaar, als je niet écht ziek bent.

Logisch redenerend zou je zeggen; ‘maak werk van ander werk’. Why not! Zeker met de krapte op de huidige arbeidsmarkt.

Maar kennelijk is dat makkelijker gezegd dan gedaan. Waarom is het zo lastig om te veranderen van baan, als je werk niet langer bij je past? Want als je het rationeel bekijkt, dan zou werk maken van ander werk toch een oplossing zijn?

 

Veranderen van baan kan lastig zijn, ook al weet je en voel je dat je werk niet meer bij je past

Wij mensen zijn in hoge mate onbewuste, irrationele en emotionele wezens

 

We zien onszelf het liefst als bewuste, logische en rationele wezens. We realiseren ons echter niet dat we het merendeel van onze beslissingen nemen op de automatische piloot. Volgens Daniël Kahneman doen we dat zelfs voor 95%-98% van de tijd. Ons bewuste brein staat volgens hem maar voor 2%-5% aan.

Volgens Kahneman werkt de automatische piloot, systeem 1, 200.000 keer sneller dan systeem 2, het bewuste brein. En kan systeem 1, in tegenstelling tot systeem 2, ook meerdere dingen tegelijk.

Een mooi voorbeeld daarvan hoorde ik in een podcast van Managementboek met als onderwerp ‘De ander activeren via het onbewuste brein’. Willem van Leeuwen, de podcastmaker is in gesprek met Genieke Hertoghs, de auteur van ‘Don’t push me!’ – hoe je mensen wel beweegt.

In de podcast wordt Willem van Leeuwen gevraagd om de maanden van het jaar op te noemen. Dat gaat hem gemakkelijk af en hij doet het feilloos. Terwijl hij de maanden noemt blijft hij middels zijn ogen in contact met zijn gesprekspartner. Vervolgens vraagt Genieke hem om de maanden in alfabetische volgorde te noemen. Daar moet hij echt over nadenken en het gaat hem ook niet goed af. Opmerkelijk is, dat het nadenken kennelijk voor hem niet te combineren is met oogcontact houden met zijn gesprekspartner. Want zijn ogen zijn volgens Genieke Hertoghs naar boven gericht.

Mensen blijken in een gesprek het oogcontact te verbreken als ze niet kunnen varen op de automatische piloot. Maar systeem 2, het bewuste brein, aan moeten spreken. Een leuk experiment om eens met iemand uit te proberen.

 

Waarom het zo lastig is om een verandering in gang te zetten

 

Onbewust hebben we weerstand tegen verandering en die weerstand komt voort uit loss aversion. Verliezen, loslaten wat we hebben doet pijn. En die pijn willen we vermijden.

Kennelijk zijn we gevoeliger voor verlies van wat we hebben, dan dat we uit zijn op winst. Die gevoeligheid voor verlies beperkt zich overigens niet tot werk, maar heeft betrekking op allerlei levensterreinen. Denk bijvoorbeeld aan relaties, woon- en sociale omgeving.

Daarnaast speelt ook conformation bias een rol; vooringenomenheid in je brein. Onze hersenen zijn geneigd de informatie te kiezen die het meest overeenkomt met eigen bestaande overtuigingen. Dus nieuwe informatie zo te filteren dat die klopt met eigen overtuigingen.

 

Je kunt anderen niet overtuigen met argumenten

 

We hebben behoefte aan veiligheid en zekerheid. Van nature zijn we geneigd om op zoek te gaan naar wat we kennen; een veilige bubbel.

En ook al past je werk niet langer bij je, je weet wel wat je hebt en niet wat je krijgt.

Ook zijn we geneigd om te zoeken naar bevestiging van ons gelijk. Het is dan ook niet gemakkelijk, om iemand met argumenten te overtuigen dat het goed is om zijn werk los te laten en werk te maken van iets nieuws. Je loopt zelfs het risico dat betrokkene alleen maar sterker overtuigd raakt van zijn eigen gelijk, dat die beter kan blijven zitten waar die zit.

Wat wel werkt lees je in mijn volgend artikel.

 

 

 

Zou je graag een stap willen zetten naar ander werk?

Weet je niet hoe dat aan te pakken en eerste stappen te zetten?

Lees mijn boek ‘Wat wil ik nu echt?’.

 

 

 

 

Waarom het goed is om de tijd te nemen om stil te staan bij wat je echt wilt

 

Het is zo gek nog niet om een laatbloeier te zijn. Ik las het in een artikel in mtsprout. Het is goed om je de tijd te gunnen voor ontwikkeling en uitgebreid stil te staan bij wat je echt wilt. Want je bewust worden van je kwaliteiten en vervolgens ze op een voor jou zinvolle manier gebruiken om ze tot volle bloei te laten komen, is het fundament voor de ontwikkeling van een goed leven.

 

Debuut laatbloeier

copyright foto: Anton_Ivanov / Shutterstock.com

 

Het risico van zo vroeg mogelijk pieken en zo snel mogelijk carrière maken

 

Persoonlijke voldoening wordt te vaak ondergeschikt gemaakt aan professionele prestaties, volgens Rich Karlgaard, uitgever van Forbes Magazine en auteur van het boek Late Bloomers.

Vroeg presteren weerhoud je ervan om je passies te ontdekken.

In plaats van het hebben van diverse interesses, in de breedte te studeren en je tijd te nemen om jezelf te leren kennen, word je door je omgeving algauw aangemoedigd om een bepaalde richting te kiezen. En veilige, stabiele en lucratieve loopbaanpaden te volgen. Met als gevolg dat uitblinken in een specifieke beroepsrichting door velen wordt verkozen boven persoonlijke voldoening. Daardoor kunnen ze zichzelf in dat proces verliezen.

Dat doet mij denken aan iemand die ik heb geholpen met het maken van een cv, aangepast aan de vacature en het schrijven van een overtuigende sollicitatiebrief. Het betrof een zware functie. Een functie die een zware wissel zou trekken op zijn jonge gezin. Dat realiseerde hij zich goed. Hij besefte ook dat hij flinke concurrentie zou hebben van geïnteresseerden met meer levenservaring dan hij. Maar ondanks dat alles, wilde hij er als eind dertiger voor gaan. Voor hem was het een kans om een stapje hoger te komen op de ladder. En qua salaris in een hogere schaal. Helaas viel de keus op iemand met meer levenservaring dan hij. Voor zijn welbevinden misschien wel zo goed.

In plaats van vroeg pieken in een specialisme is het goed om je van jongs af aan breder te oriënteren

 

Het zijn juist de generalisten die op veel gebieden – vooral die complex zijn – uitblinken. Dat beschrijft David Epstein in zijn boek ‘Waarom generalisten verder komen’. Generalisten zijn creatiever, flexibeler en in staat om verbindingen te maken die hun meer gespecialiseerde collega’s niet zien.

Terwijl je misschien zelf als generalist zou denken, dat je minder waarde kunt leveren op de arbeidsmarkt omdat je geen specialisme hebt.

Ik hoor dat soms van coachklanten. Ze denken dat ze als generalist nergens écht goed in zijn, omdat ze zo breed georiënteerd zijn. Maar juist door die brede oriëntatie hebben ze zich breed ontplooid en breed ontwikkeld.

Met een laatbloeier is niets mis, integendeel

 

Het is goed om je de tijd te gunnen om je passies en je talenten te ontdekken.

Rich Karlgaard geeft in zijn boek Late Bloomers een wetenschappelijke verklaring voor het pas op latere leeftijd tot bloei komen.

Pas rond je vijfentwintigste zijn je hersenen voldoende ontwikkeld. Voor sommigen is dat zelfs nog iets later. En in feite pieken de capaciteiten van onze hersenen op verschillende leeftijden. We ervaren eigenlijk meerdere periodes van bloei in ons leven.

Doordat laatbloeiers de tijd nemen om hun weg in het leven te ontdekken, ontwikkelen zij sterke punten die zijzelf misschien niet direct als zodanig zien of ervaren. Bij die sterke punten kun je denken aan kwaliteiten als nieuwsgierigheid, inzicht, veerkracht, wijsheid, mededogen. Het zijn kwaliteiten die door werkgevers worden gewaardeerd en die zeker op een arbeidsmarkt die sterk aan verandering onderhevig is, heel waardevol zijn.

Levenservaring geeft laatbloeiers bovendien het voordeel dat ze minder gevoelig zijn voor wat anderen van hen denken. Ze zijn minder afhankelijk van de erkenning van anderen en ze hebben daardoor over het algemeen meer zelfvertrouwen. Als persoon ben je dan ook stabieler en voel je je vrijer.

Het is nooit te laat om jezelf te worden

 

Zo las ik dat Aristoteles zich pas wijdde aan schrijven en filosofie vanaf zijn vijftigste.

En aansprekend en misschien bekend is onderstaand voorbeeld, dat ik las in een artikel van Kevin Evers in Harvard Business Review:

In vrije vertaling:

Als je steeds weer vastloopt. Bijvoorbeeld zoals Joanne, een getalenteerde en creatieve vrouw, die hopte van baan naar baan in haar twenties, werkend als onderzoeker, secretaresse en docent Engels als tweede taal.

Ze was depressief, zag geen uitweg en voelde zich een totale mislukkeling. Maar ze eigende zich het gevoel van wanhoop toe en zette het om in iets positiefs. Doordat het haar niet gelukt was om een standaard loopbaan pad te volgen, voelde ze zich vrij om te doen wat ze altijd al had willen doen. Dat was fantasieverhalen schrijven voor kinderen. Zoals ze later zou vertellen, “Ik stopte met mezelf voor te doen alsof ik iemand anders was dan wie ik was.

Alle kans dat je van haar gehoord hebt of misschien zelfs werk van haar gelezen hebt.

Haar schrijversnaam is J.K. Rowling.

 

 

 

Ben je niet gelukkig met het loopbaan pad dat je tot nu toe gelopen hebt? En vraag je je, zoals een van mijn coachklanten, af ‘Wat zijn mijn ankers voor werkgeluk?’ en ‘Op welke plek in de organisatie functioneer ik het beste?’.

Neem contact met me op en leg je vragen aan me voor.

 

 

 

 

Mensen leren hoe ze zelf kunnen sturen in hun loopbaan, dat is waar ik warm voor loop.

Een loopbaan is geen constante. Jijzelf en de arbeidsmarkt veranderen. Je ontwikkelt je gaande je loopbaan en levensfasen spelen een cruciale rol in het veranderen van loopbaandoelen. De arbeidsmarkt is voortdurend in ontwikkeling. Functies veranderen, functies verdwijnen en er komen nieuwe functies bij.

In een wereld waar verandering de enige constante is, zul je ervaren dat je beeld van een ideale baan evolueert naarmate jij zelf groeit en je je ontwikkelt.

Zo kan de baan die je op je twintigste nastreefde, op je dertigste of veertigste minder aantrekkelijk blijken. Je ideale baan is dus niet statisch, maar evolueert met jou mee.

Dat betekent dat je gaande je loopbaan mogelijk je koers van tijd tot tijd zult bijstellen en vervolgens moet kunnen navigeren naar je doel.

Waarom het beeld van je ideale baan kan veranderen en hoe je deze evolutie kunt omarmen door te leren navigeren in je loopbaan, lees je in mijn artikel.

 

Leren navigeren in je loopbaan
Foto: maxfluor / Shutterstock.com

 

Zelfkennis als sleutel om te begrijpen waarom je droombaan verandert

 

Bij de start van je loopbaan heb je vaak nog niet echt een goed beeld van waar je goed in bent, wat belangrijk voor je is en wat je zoekt in een baan. Vooral het antwoord op de vraag ‘Waaraan wil ik een bijdrage leveren met wat ik doe in mijn werk?’ is voor veel starters een moeilijke vraag. Dat is naar mijn ervaring ook zo voor mensen die al wat verder zijn in hun loopbaan.

Al werkende zul je ook ervaren wat je echt leuk vindt om te doen en welke van je kwaliteiten je in wilt zetten in je werk. Dat kristalliseert zich steeds verder uit. Want, je kunt wel goed zijn in iets, of je het ook leuk vindt om te doen, is vaak nog maar de vraag.

 

Veranderende prioriteiten en levensfasen

 

Levensfasen spelen een cruciale rol in het veranderen van je carrièredoelen. Misschien was je in het begin van je loopbaan gericht op snel opklimmen en prestige, terwijl je later meer waarde hecht aan werk-privébalans of maatschappelijke impact.

Ik hoor dat ook van coachklanten. Bijvoorbeeld: ‘Op zich heb ik een mooie baan, een goed salaris, een mooie leaseauto, volop ontwikkelingsmogelijkheden, maar toch schuurt het. Mijn werk kost me veel energie en ook ‘s avonds ben ik vaak nog aan het werk.’ ‘Klap die laptop nou eens dicht’, zegt mijn vriendin dan. En als ik me realiseer waar ik met mijn werk vooral een bijdrage aan lever, dan is dat niet waar ik warm voor loop.’

Wat dat betreft is het goed om te erkennen dat prioriteiten en waarden kunnen verschuiven. En dat het goed kan zijn om je loopbaandoel en om dat te bereiken je navigatiekeuzen, bij te stellen om beter aan te sluiten bij je huidige levensfase en persoonlijke behoeften.

 

Veranderingen op de arbeidsmarkt

 

De professionele wereld evolueert voortdurend en vraagt nieuwe vaardigheden en kennis. Daardoor kun je afhaken, maar het kan ook zijn dat je door het opdoen van nieuwe kennis en vaardigheden, nieuwe mogelijkheden ontdekt. Waardoor je oorspronkelijke ideale baan in een ander daglicht komt te staan.

Ook de werkomgeving kan je beeld van je ideale baan beïnvloeden. Zo kan bijvoorbeeld een rol in een dynamische startup aantrekkelijk zijn als je jonger bent, terwijl je later misschien de stabiliteit en voordelen van een gevestigd bedrijf waardeert.

Wat dat betreft is het goed om je bewust te zijn van hoe de cultuur en waarden van een organisatie al dan niet overeenkomen met jouw persoonlijke waarden en levensstijl.

 

Navigeren in je loopbaan

 

Onlangs zag ik op LinkedIn een bericht van een van mijn netwerkcontacten. Bijna negen jaar heeft hij voor een en hetzelfde bedrijf gewerkt. ‘Nu is het tijd om een andere koers te varen’, zegt hij. Op de foto bij het bericht staat hij aan het roer, een beeld dat past bij het werkveld waarin hij heeft gewerkt.

Zijn eerste stap wordt nu het bepalen van zijn doel. Om vervolgens uit te zoeken hoe hij daar naartoe wil navigeren. Rustig de tijd nemen om indrukken op te doen, te genieten van zijn ‘reis’ en misschien mogelijkheden op het spoor te komen waaraan hij nog niet heeft gedacht. Of de snelle route volgen en bijvoorbeeld gelijk op zoek gaan naar vacatures en solliciteren. En wat te doen als er figuurlijk ‘opstoppingen’ zijn of ‘omleidingen’, door gebrek aan ervaring of specifieke opleiding?

Hoe dan ook, heb je eenmaal je doel bepaald, dan is het de kunst en de kunde om de route te bepalen die het beste bij je past en alert te reageren op kansen of eventuele obstakels die zich voordoen. Of even te parkeren of voor anker te gaan om je te beraden hoe nu verder, als je het even niet weet.

 

Als een soort navigatie-coach kan ik jou daar heel goed bij helpen!

Neem gerust contact met me op voor het maken van een afspraak voor een kosteloos oriënterend gesprek.