Tag Archief van: ideale baan

Ervaar de kracht van visualiseren aan de hand van visualisatieoefeningen

Visualisatieoefeningen die je helpen om je een voorstelling te maken van wat jij in je leven wilt brengen

 

Visualiseren; je een beeld vormen van iets, je voorstellen hoe iets eruit kan zien, iets zichtbaar maken.

Je denkt misschien dat het bij visualiseren met name gaat om het zien. Maar dat is niet het geval.

Het woord visualiseren wordt vaak gebruikt in de zin van het inzetten van je verbeeldingskracht. Dat wordt ook wel imagineren genoemd. Dat klinkt een beetje archaïsch, maar imagineren is duidelijk een wat ruimer begrip dan visualiseren.

Bij imagineren wordt niet alleen een beroep gedaan op het zien, maar bijvoorbeeld ook op het horen, het voelen, het ruiken. Misschien zelfs het motorisch aspect.

Beide begrippen worden door elkaar gebruikt.

In mijn artikel reik ik je in aansluiting op een van mijn vorige artikelen een tweetal visualisatieoefeningen aan. Bij die oefeningen wordt niet alleen een beroep gedaan op het zien, maar ook andere zintuigen worden erbij betrokken.

 

 

Visualiseren is niets nieuws

 

Eigenlijk doe je dat dagelijks, maar meestal niet bewust.

Je maakt je een voorstelling van wat je wilt bereiken alsof het al werkelijkheid is. Bijvoorbeeld een gerecht dat je wilt maken, een taart die je wilt bakken, een feest dat je wilt geven, een klimrek dat je wilt timmeren, een zolder die je wilt verbouwen.

Je hebt alle kans dat je bijvoorbeeld het gerecht al voor je ziet. Dat je ruikt hoe het ruikt en dat je proeft hoe het smaakt. Misschien loopt het water je zelfs al in de mond als je eraan denkt.

Voor dat soort visualisaties heb je geen visualisatieoefeningen nodig. Dat doe je als vanzelf. Je bent er ook niet bewust mee bezig. De beelden, geuren en smaken dringen zich als vanzelf aan je op.

 

Visualiseren aan de hand van visualisatieoefeningen

 

Als je visualiseren als techniek gebruikt om je voor te stellen wat je in jouw leven wilt brengen, bijvoorbeeld jouw ideale werk, dan doe je dat heel bewust.

Je gaat er dan echt voor zitten. Je zorgt op de een of andere manier dat je je ontspannen voelt. En met behulp van je verbeelding maak je een plaatje van wat je wenst. Met als doel het gewenste daadwerkelijk in je leven te brengen. Daarin doen zoveel mogelijk zintuigen mee.

Dat kun je zelf doen aan de hand van visualisatieoefeningen. Bijvoorbeeld de oefening Twintig jaar na nu, die ik verderop in mijn artikel beschrijf.

 

Visualisatieoefeningen kunnen ook het karakter hebben van een geleide fantasie.

Bij een geleide fantasie laat je je meenemen in het verhaal dat iemand vertelt en je stelt je voor hoe dat is.

Aan de hand van het verhaal, laat je beelden, gevoelens, geuren, geluiden opkomen.

 

Een tweetal voorbeelden van visualisatieoefeningen

 

De eerste oefening is een creatieve schrijfopdracht. De tweede oefening is een afgeleide van een geleide fantasie, zoals ik die ook met enige regelmaat aanreik aan klanten die bij mij een individueel coachtraject volgen.

 

1. 20 jaar na nu

Plaats jezelf in de toekomst. Stel je voor, het is 20 jaar na nu. Je zit aan je kop koffie en op je tablet lees je de krant. En ja…………….. jouw naam kopt in de krant. Onder de kop een artikel over jou. Het verhaal gaat over jouw prestaties, jouw bijdragen, waar het gebeurde en wat dat wat jij gedaan hebt betekent voor andere mensen. Er staan ook uitspraken in van jou, je vrienden, je collega’s.

 

Neem een leeg vel papier en schrijf erboven: ‘Twintig jaar na nu’, gevolgd door de kop van je artikel.

Als je tevreden bent met je kop, veronderstel dat die kop de aandacht trekt van duizenden lezers.

Nu, geef ze het verhaal. Schrijf in het artikel alles dat je maar waar wilt maken in de komende twintig jaar. Vergeet om realistisch of pragmatisch te zijn. Droom, fantaseer, schrijf wat je wilt. Neem net zoveel ruimte als je wilt.

 

Als je klaar bent, herlees je verhaal en geniet ervan.

 

2. Visualisatieoefening ‘Je ideale werk’

In deze oefening maak je je een voorstelling van je ideale werk. Je gaat fantaseren hoe je ideale werk er concreet uitziet.

De oefening is een afgeleide van een geleide fantasie, zoals ik die ook met enige regelmaat aanreik aan mijn coachklanten die een individueel coachtraject bij me volgen.

 

Ik geef je een aantal handreikingen om je op weg te helpen:

Hoe ziet in je ideale werk de omgeving eruit? Werk je binnen of buiten? Als je binnenshuis werkt, hoe ziet die ruimte eruit? En als je buiten werkt, hoe ziet je omgeving eruit?

Wat doe je op deze werkplek? Ben je veel op deze werkplek en wat ben je er aan het doen? Welke activiteiten doe je in je ideale werk?

Welke verantwoordelijkheden heb je? Werk je voor een grote of voor een kleine onderneming of werk je voor jezelf? Geef je leiding? En zo ja, aan veel of aan weinig mensen?

Welke talenten gebruik je en wil je ontwikkelen in je ideale werk? Welke uitdagingen kom je tegen die maken dat je jouw talenten zo volledig mogelijk kunt ontplooien?

Met wat voor mensen werk je samen? Als collega’s, als leidinggevenden?

 

Aan de hand van de vragen ga je visualiseren hoe het voor jou ideale werk eruitziet.

Je maakt er echt een ideaal plaatje van. Maak zichtbaar en voelbaar hoe het is om je ideale werk te doen.

 

En wil je de tijd en de rust pakken om geleid de hele visualisatieoefening te doen? Klik dan hier om deze te beluisteren.

 

Op die manier visualiseren zal je écht helpen om te realiseren wat je voor ogen hebt.

De ervaring van de handtherapeut in een van mijn vorige artikelen is daar een sprekend voorbeeld van.

 

 

Heb je nog geen helder beeld van hoe jouw ideale werk eruitziet?

Wil je door mij stapsgewijs begeleid aan het werk om te komen tot een antwoord op je vraag?

Bel (0575-544588 / 06-54762865) of e-mail ([email protected]) me gerust voor het maken van een afspraak voor een vrijblijvend oriënterend gesprek.

 

 

 

 

/door

Hoe visualiseren je helpt om te realiseren wat je voor ogen hebt

Wat visualiseren is en wat visualiseren krachtig maakt

 

“Stel, je hebt een puzzel gekocht. Op de doos staat een afbeelding van de puzzel. In de doos liggen duizend stukjes.

Het kijken naar de afbeelding op de doos is de leidraad voor welke stukjes waar gelegd moeten worden en zet je aan tot de benodigde actie. Alle puzzelstukjes zijn er al. Doordat je je ingevingen volgt en actie onderneemt door de stukjes aan elkaar te leggen, wordt de foto op de doos stap voor stap werkelijkheid”.

(Robin Joostens in ‘In the winning mood’)

 

Zo werkt het ook als je een beeld hebt van jouw doel met betrekking tot werk. Dat beeld kun je vergelijken met de afbeelding op de doos van de puzzel.

En zoals de afbeelding van de puzzel je helpt om de stukjes op de goede plek te leggen, zo helpt het beeld van het werk dat je wilt doen jou om dat werk te realiseren.

Visualiseren is een manier om je een concrete voorstelling te maken van het werk dat je wilt doen.

Hoe dat werkt en hoe visualiseren je helpt om te realiseren wat je voor ogen hebt, lees je in mijn artikel.

 

 

Wat is visualiseren?

 

Visualiseren is het vertalen van een gedachte of gedachtes naar een beeld, een uitdrukkingsvorm.

Visualiseren wordt gebruikt in verschillende betekenissen. Zo kun je bijvoorbeeld een onderwerp of een thema visualiseren in een infographic.

In het kader van mijn artikel zie ik een visualisatie als een beeld, een zichtbare voorstelling van iets dat in werkelijkheid of in gedachte bestaat.

Concreet in dit geval bijvoorbeeld een voorstelling van je missie of een verlangen met betrekking tot de inrichting van je werk. Mogelijk je werk in relatie tot wat naast werk voor jou belangrijk is.

Visualiseren als welkome aanvulling van de rationele benadering

 

Aan de hand van allerlei oefeningen kun je nadenken over hoe jouw toekomst eruit zou moeten zien. Meerdere criteria kun je voor jezelf op een rij zetten.

Misschien heb jij die exercitie ook al eens gedaan. Om vervolgens te constateren dat ‘nadenken over’ niet afdoende is om er achter te komen wat je écht motiveert, wat je energie geeft in werk en waar je blij van wordt.

Zoals een van de deelnemers aan de 3-daagse training als motivatie voor haar deelname aangaf:

“Ik denk veel na over wat mij energie geeft en wat me leuk lijkt, maar ik kan er nog geen antwoord op geven. Sinds ik van school kom ben ik met dit vraagstuk bezig, maar het heeft me nog niet gebracht waar ik wil zijn: een duidelijk gevoel van ’Dit is voor mij, dit moet ik doen, dit vind ik leuk en hier ben ik goed in’.”

 

Nadenken over wat je wilt en zaken op een rij zetten, kan je zeer zeker helpen om je koers en je richting te bepalen. Maar met alleen nadenken krijg je lang niet altijd de essentie te pakken.

Naast het denken is het goed om ook andere ingangskanalen aan te spreken. Bijvoorbeeld je intuïtie, of wat men ook wel noemt, je innerlijk weten.

Visualiseren is een mooie techniek om het innerlijk weten, het onbewuste te benutten. En vanuit het onbewuste een beeld naar boven te laten komen

Wat visualiseren krachtig maakt

 

Door te visualiseren raadpleeg je je intuïtie en laat je je intuïtie spreken. Je haalt de toekomst als het ware naar het hier en nu en maakt daar een beeld, een voorstelling van.

Dat beeld kan heel krachtig zijn.

Zo kwam bij een van de deelnemers aan het programma Bouw je ideale loopbaan bij de visualisatie van het ideale werk een beeld naar boven, dat niet spoorde met wat ze daarvoor aan informatie verzameld had. Ze gaf aan, tijdens de oefening geprobeerd te hebben dat beeld weg te drukken, maar ondanks alle pogingen was haar dat niet gelukt.

Een andere deelnemer dacht dat ze als trainer wilde werken, maar in de visualisatie was de trainingsgroep nergens te bekennen en was ze in een één op één situatie in gesprek met een cliënt.

En zo bracht met name de visualisatie oefening Daniëlle tot het ondernemerschap en deed de oefening haar beseffen dat ze daar iets mee moest doen.

Hoe visualiseren je helpt om te realiseren wat je voor ogen hebt

 

Visualisatie, het mentaal creëren van beelden, heeft invloed op het bereiken van je doelen.

Lichaam en geest blijken sterk te reageren op mentale beelden. Het brein maakt daarbij geen onderscheid tussen wat werkelijk gebeurt of in gedachten. Met visualisatie kun je jezelf mentaal programmeren.

Hoe dat werkt?

Uit onderzoek blijkt dat we als we een actie visualiseren, dezelfde hersengebieden stimuleren als wanneer we de actie daadwerkelijk uitvoeren. Als we daarbij succes visualiseren, zullen we onder andere ook het beloningssysteem in het brein activeren.

Dat systeem wordt aangestuurd door de neurotransmitter dopamine. Dopamine zet aan tot gedrag, omdat het zorgt voor gevoelens van begeerte en zorgt dat we ons gedrag richten op de verovering van wat we begeren. (Organisatieontwikkeling met Theory U, Esther de Haan, Eva Beerends)

 

Visualisatie zet niet alleen aan tot actie die je helpt om je doel te bereiken.

Visualiseren is tevens een krachtig hulpmiddel omdat het ook het succes aantrekt dat jij gevisualiseerd hebt.

 

Zo visualiseerde een handtherapeut die deelnam aan Bouw je ideale loopbaan, het voor haar ideale werk in de voor haar ideale werkomgeving. Dat zou zijn in een eigen fysiotherapiepraktijk, samen met haar partner.

Een aantal maanden na de training kwam in hun woonplaats een schoolgebouwtje vrij. Zij grepen hun kans. Mijn deelnemer aan de 3-daagse training gaf het beeld van haar ideale werkomgeving vorm.

Ik kreeg een uitnodiging voor de opening van hun praktijk. En herkende overduidelijk wat ze naar aanleiding van de visualisatie had neergezet.

Voor mij is dat een mooi bewijs van de kracht van visualiseren. Het laat heel duidelijk zien hoe visualiseren je helpt om je doelen te realiseren.

 

In een van mijn volgende artikelen reik ik je een aantal oefeningen aan met betrekking tot je loopbaan, die je helpen visualiseren.

 

Heb jij nog totaal geen beeld van hoe jouw ideale loopbaan eruit zou kunnen zien?

Kun je bij het verhelderen daarvan wel wat hulp gebruiken?

Maak een afspraak met me voor een kosteloos oriënterend gesprek. Dat kan met deze link.

 

 

 

/door

Hoe een bore-out voorkomen of aanpakken

Met tips om te zorgen voor een gezonde spanning in je werk

 

In hoeverre heb jij in je werk het gevoel dat je voldoende aan je trekken komt?

Kun je je kwaliteiten inzetten? En voel je je genoeg uitgedaagd door de eisen die aan je worden gesteld?

Of heb je het gevoel dat je stil staat in je werk? Dat je werk absoluut onvoldoende spannend is? Zoals een van mijn coachklanten aangaf: ‘Dat je je werk kunt doen met twee vingers in je neus’?

 

Met verveling op je werk loop je een groot risico.

Niet alleen ben je over het algemeen minder gemotiveerd als er te weinig eisen worden gesteld aan en in je werk, je presteert meestal ook minder.

En chronische verveling kan ervoor zorgen dat je mentaal en fysiek uitgeblust raakt met een bore-out tot gevolg.

 

Wat wil ik nu echt?

 

Enige spanning, positieve stress, is heel gezond

 

Sterker nog, over het algemeen heb je enige spanning nodig om je helemaal in te zetten voor je werk. En resultaten, doelen te behalen.

Het blijkt ook, dat je beter gaat presteren als er meer van je wordt gevraagd. Zeker als de gestelde eisen aansluiten bij je kwaliteiten en misschien nog belangrijker, jouw bigger why en je energie (weer) gaat stromen.

Het is de kunst om een zodanig spanningsniveau te creëren dat het je motiveert en een stimulans is voor groei en ontwikkeling.

Jijzelf speelt daarin een belangrijke rol.

 

 

Tips om te zorgen voor een gezonde spanning in je werk

 

Ervaar je op dit moment te weinig spanning in je werk? Laat je inspireren door mijn tips.

1. Stel je eens voor dat je niets verandert aan je werk, ook al voel je je onvoldoende uitgedaagd.

Hoe zit je er dan over tien jaar bij? In hoeverre is dat wat je wilt?

2. Stel je eens voor wat je kunt bereiken als je wel iets verandert aan je werk.

Hoe ziet je leven er dan uit? Wat betekent de verandering voor jou? Voor jouw partner, jouw kinderen?

3. Laat je inspireren en zorg voor nieuwe impulsen in je werk.

Zoek mensen op voor wie je bewondering hebt. Lees voor jou inspirerende boeken. Ga naar seminars of volg voor jou interessante workshops of trainingen.

Wat kunnen die nieuwe verworvenheden betekenen voor je werk?

4. Neem zelf het initiatief om je situatie qua werk te veranderen.

Wacht niet op een initiatief van je leidinggevende, maar neem zelf het stuur in handen.

5. Realiseer je, dat je je baan kunt veranderen zonder van baan te veranderen.

Breng de aspecten in kaart, die je als negatief ervaart in je werk. Vraag je af wat je daaraan kunt doen om je werk meer naar je hand te zetten.

Kijk of je kunt jobcraften, je baan zo kunt modelleren dat je je weer uitgedaagd voelt door je werk en aan je trekken komt.

6. Wil je echt een andere baan? Creëer hem.

Stel je niet afhankelijk op van de mogelijkheden die zich voordoen.

Doe je onderzoek naar de behoeften op de arbeidsmarkt. Waar zijn mensen zoals jij nodig?

 

Tot slot

 

Ben je helemaal niet happy met het werk dat je doet? Ben je toe aan een nieuwe uitdaging in je werk?

Weet je nog totaal niet hoe dat nieuwe werk voor jou eruit moet gaan zien? Of weet je niet hoe je kunt realiseren wat je voor ogen hebt?

Lees mijn boek ‘Wat wil ik nu echt?’ – Een loopbaanstrategie voor gedreven hbo’ers en academici die meer waarde willen realiseren in hun werk.

Of bel (0575-544588 / 06-54762865) of e-mail ([email protected]) me voor het maken van een afspraak voor een oriënterend gesprek.

 

 

 

 

/door

Andere tijden, andere manier van denken over baanverwerving

Waarom je niet langer afhankelijk hoeft te zijn van vacatures, recruiters of een werving- en selectiebureau

 

‘Hij maakt indruk. Heeft een representatief voorkomen en past precies in het plaatje. Het gesprek heeft een mooie cadans van zenden en ontvangen.

Na een onderhoudende dialoog van een klein uurtje pakt hij zijn spullen. Hij staat gedecideerd en vol zelfvertrouwen op.

Waarna ik niet anders kan dan volgen. Hij steekt zijn hand uit en ik schud hem gedwee. Hij zegt “Dank je wel voor het prettige gesprek.” En: “Je hoort nog van mij.”

Vertwijfeld blijf ik achter. Ik ben toch de werkgever die net een sollicitatiegesprek heeft gevoerd?’

 

Ik las het in een ikje in NRC.

Ik kan me goed voorstellen dat je als werkgever verbaasd opkijkt als het je overkomt. En dat je vertwijfeld achterblijft. Zeker als je die ervaring nog niet eerder hebt gehad.

Maar andere tijden, andere manier van denken over baanverwerving. Het is niet langer alleen de werkgever die het voor het zeggen heeft in een selectieproces.

Zeker nu, met de krapte op de arbeidsmarkt.

Als werk- of opdrachtnemer is het dan ook goed om je te realiseren wat je waard bent op de arbeidsmarkt en dat een werk- of opdrachtgever blij mag zijn als je voor hem of haar wilt komen werken.

In plaats van dat jij in je handjes mag klappen dat je geselecteerd bent voor de vacante functie.

 

Andere manier van denken over baanverwerving

 

Traditioneel solliciteren versus de Meer Waarde Benadering

 

Zoeken naar vacatures of je inschrijven bij een werving- en selectiebureau of een recruiter; het zijn voor mij voorbeelden van traditionele baanverwerving.

Je stelt je afhankelijk op van anderen. Of je nu reageert op een vacature met het schrijven van een sollicitatiebrief of het gesprek aangaat met een recruiter of een medewerker van een werving- en selectiebureau.

De ander heeft het voor het zeggen of jij uitgenodigd wordt voor een gesprek. Of voor een vervolggesprek, als je bij een eerste gesprek een goede indruk hebt gemaakt.

Ook de arbeidsvoorwaarden worden voor je bepaald en het is voor jou nog afwachten in hoeverre je daarover kunt onderhandelen.

 

Dat wordt anders als je je een andere manier van denken over baanverwerving eigen maakt. En zelf de regie pakt over je loopbaan.

Zoals een van mijn coachklanten op LinkedIn schreef: ‘Gedreven laat ik me niet voor één gat vangen en ga ik zelf op onderzoek uit.’

De Meer Waarde Benadering, zoals beschreven in mijn boek WAT WIL IK NU ECHT? is gestoeld op die andere manier van denken.

In die andere manier van denken over baanverwerving ben je niet langer afhankelijk van vacatures, recruiters of een werving- en selectiebureau.

Dat betekent dat je vele malen meer informatiebronnen tot jouw beschikking hebt dan bij de traditionele baanverwerving.

En afwachten tot je uitgenodigd wordt voor een gesprek, dat doe je niet. Nee, je arrangeert zelf je gesprekken. En zoals in het ikje verwoord, jij laat nog wel horen of een vervolggesprek voor jou al dan niet de moeite waard is.

 

 

Zelf je onderzoek doen naar waar mensen zoals jij nodig zijn

 

Gesprekken aangaan bij organisaties die interessant voor je zijn. Omdat zij matchen met waar jij een bijdrage aan wilt leveren.

Bij het doen van je onderzoek voer je gesprekken om helder te krijgen wat jouw toegevoegde waarde kan zijn voor organisaties. Of anders gezegd: voor welke problemen van werkgevers jij de oplossing bent.

Je onderzoekt vanuit jouw kracht, wetend welke waarde jij levert met jouw kwaliteiten, of je waarde kunt toevoegen aan een specifieke organisatie.

En niet onbelangrijk, of de betreffende organisatie qua werkomgeving bij je past.

 

Ik vind het dan ook heel krachtig als je, je bewust bent van wat je te bieden hebt op de arbeidsmarkt en zelfverzekerd een dialoog kunt voeren met een potentiële werkgever.

En je door het stellen van goede vragen aan de weet kunt komen wat je weten wilt en daarbij vol zelfvertrouwen de regie houdt.

 

Dat is totaal anders dan hopen dat je uitgenodigd wordt voor een sollicitatiegesprek, hopen dat je door mag naar de volgende ronde en hopen dat je geselecteerd wordt voor de vacante functie.

En dan nog maar hopen dat de baan is wat je ervan had verwacht.

 

 

 

Wil jij je die andere manier van denken over baanverwerving eigen maken?

Zelf de regie pakken over je loopbaan?

Lees mijn boek WAT WIL IK NU ECHT?

 

En schat je bij voorbaat in, dat je wel wat hulp kunt gebruiken bij het vinden of creëren van voor jou waardevol werk?

Neem contact met me op. Graag maak ik tijd voor je vrij om jouw vragen te beantwoorden.

 

 

 

 

/door

In de flow zitten is goed voor lichaam en geest

Handreikingen om in de flowmodus te komen

 

Flow; je kent en herkent het zelf vast wel. Van die momenten dat je je helemaal ‘top’ voelt en topprestaties levert.

Dat je gefocust aan het werk bent en je werk superlekker loopt. Alsof het vanzelf gaat. En je je niet bewust bent van plaats en tijd.

Voor mij is dat bijvoorbeeld als ik een artikel schrijf en de tekst als het ware vanzelf uit mijn pen vloeit. Of als ik bezig ben met mijn keramiek en zodanig daarin opga, dat ik mijn omgeving en de tijd vergeet.

Of bij mijn coaching. Dat ik samen met mijn coachklant zo lekker aan het werk ben, dat het proces zich heel organisch voltrekt en een en ander zich gaande het proces ontvouwt.

Onlangs nog, had ik die ervaring en deelde die spontaan met mijn coachklant. Zelf voelend hoeveel energie het me geeft als ik lekker in de flow ben.

 

In de flow zitten is goed voor je lichaam en je geest. En weet dat flow universeel is; iedereen kan in de flow komen en je kunt zelf flow oproepen.

Ik geef je een aantal handreikingen om in de flowmodus te komen.

 

In de flow zitten is goed voor lichaam en geest

In de flow zitten voelt flowy

 

In flow leidt elke actie, elk besluit naadloos naar het volgende. Er is beweging, het proces vloeit voort.

Wat dat betreft vind ik flowy ook een mooi woord, ook al is het Engels. Het staat voor vloeiend, zwierig.

Zie je het voor je? Of ervaar je in je lijf hoe dat is?

Die vloeiende, zwierige beweging ontstaat niet vanzelf. Om de beweging op gang te laten komen, is focus nodig. Flow ontstaat alleen als je aandacht hebt voor waar je mee bezig bent.

 

 

Flow voelt niet alleen flowy, neurobiologisch is flow ook flowy

 

In flow worden er andere hersenstructuren actief.

Elke hersenstructuur die snelle besluitvorming zou kunnen belemmeren, wordt letterlijk afgesloten. Transient hypofrontality; de prefrontale cortex, het deel van ons brein waar de hogere cognitieve functies zitten, gaat langzamer werken.

De bewuste verwerking, het extrinsieke systeem, wordt ingeruild voor de veel snellere en efficiëntere verwerking van het onderbewuste, intrinsieke systeem.

Bovendien worden als je in flow bent, ook geluksstofjes als dopamine en endorfine aangemaakt.

Daarom voelt flow ook zo flowy en krijg je er energie van.

 

 

Vijf intrinsieke motivatiefactoren

 

Zoals gezegd, gaat in flow het extrinsieke systeem langzamer werken. Terwijl het intrinsieke systeem juist sneller gaat werken.

Het is dan ook geen wonder dat intrinsieke motivatoren een cruciale rol spelen bij het al dan niet in flow komen.

Bij die intrinsieke motivatoren kun je denken aan nieuwsgierigheid, passie, missie, autonomie en meesterschap.

Passie heeft daarbij niet alleen betrekking op wat je heel erg leuk vindt om te doen. Maar ook op waar jij graag een bijdrage aan levert. Omdat je bijvoorbeeld vindt dat we het tij moeten keren en zaken anders moeten organiseren: eerlijker, menselijker, inspirerender en innovatiever.

Passie in die laatste betekenis raakt aan missie. Meer daarover lees je in een van mijn vorige artikelen.

Meesterschap staat voor de drijfveer om goed, een expert te worden in wat je doet. En autonomie heeft te maken met vrijheid, die nodig is om je passie en je missie te volgen.

 

 

Fysieke en mentale gezondheid als fundament voor flowervaringen

 

Fysieke en mentale gezondheid zijn van invloed op in de flow komen. Heb daar dan ook aandacht voor.

Zorg bijvoorbeeld dat je zeven of acht uur slaapt, genoeg drinkt, goede voeding tot je neemt en een sociaal netwerk hebt voor support.

Realiseer je dat angst een negatieve invloed heeft op flow. Schrijf bijvoorbeeld eens dagelijks drie zaken op waarvoor je dankbaar bent. Dat heeft een positief effect op je welbevinden en vermindert angst.

 

 

Vind je eigen flow-triggers

 

Ga bij jezelf eens na wat momenten zijn dat je je het lekkerst voelt en betere prestaties levert? Schrijf die eens op.

En wat doe je mogelijk om ervoor te zorgen dat je gefocust met iets bezig kunt zijn en dus in de flow te komen? Heb je daar je eigen rituelen voor? Of neem je maatregelen zodat je niet uit je concentratie gehaald wordt?

Zet je bijvoorbeeld zoals Elke Geraerts, CEO van Better Minds at Work en doctor in de psychologie, een fysiek olifantje op je bureau of op je laptop? Om aan je omgeving te laten zien dat je geconcentreerd bezig bent en niet gestoord wilt worden? Of hang je een bordje ‘niet storen’ op je deur of gebruik je een app om niet gestoord te worden?

 

 

Psychologische triggers voor flow en je sociale omgeving als trigger

 

Bij psychologische triggers voor flow kun je naast de al genoemde gefocuste aandacht denken aan heldere doelen; weten wat je doet en waarom je het doet. En het gevoel hebben dat je ‘in control’ bent en competent voor wat je doet.

Ook directe feedback, weten hoe je iets nog beter kunt doen, helpt om in de flow te komen.

Je kunt je vast wel voorstellen dat je makkelijker in de flow komt als de taken waarmee je bezig bent het midden houden tussen te saai en te moeilijk; Goudlokje taken.

Met betrekking tot je sociale omgeving is het samen met gelijkgestemden bezig zijn met het realiseren van een duidelijk doel, een trigger voor flow. Net als goede communicatie met elkaar en als er serieus gewerkt wordt.

Een duidelijke einddatum waarop iets moet worden afgeleverd kan ook een trigger zijn. In die zin dat je niet het risico wilt lopen dat je niet op tijd kunt (op)leveren.

 

 

 

PS: Mis je momenten van flow in je werk?

Vraag je je af hoe je je werk meer naar je hand kunt zetten zodat het beter bij je past? Kun je je kwaliteiten onvoldoende inzetten? Of werkt de omgeving eerder negatief voor je in plaats van dat die je inspireert?

Maak een afspraak voor een oriënterend gesprek met deze link.

 

 

 

 

 

/door

Waarom je niet moet blindvaren op wat je denkt te weten

Tips hoe je kunt voorkomen dat je weten je op een dwaalspoor brengt.

 

Blindvaren; zonder twijfel vertrouwen op iemand of iets.

Je doet het heel gemakkelijk. Bijvoorbeeld als het gaat om informatie of advies van iemand die je hoog acht. Iemand waarvan je verwacht dat die van wanten weet.

Blindvaren op informatie of advies van anderen is niet zonder risico.

Maar wist je dat het ook risicovol is om te blindvaren op wat je zelf weet? Dat je eigen weten misleidend kan zijn?

Dat je jezelf bijvoorbeeld gemakkelijk laat leiden door informatie, die onvolledig of niet juist is? En dat je op grond van die gebrekkige informatie je eigen interpretaties maakt?

Je denkt dan, het te weten. Maar in werkelijkheid laat je je gedrag bepalen door veronderstellingen en waarheden zoals jij die ziet. Terwijl het geen algemeen gedeelde waarheden zijn. Laat staan, dat ze objectief zijn.

Je aannames kunnen je flink op een dwaalspoor brengen. Ook al denk je zelf dat je goed bezig bent. Dat geldt ook met betrekking tot je loopbaan.

Ik geef je een aantal tips die je helpen voorkomen, dat je weten je op een dwaalspoor brengt.

 

Waarom je niet moet blindvaren op wat je denkt te weten

 

Blindvaren op grond van wat je denkt te weten, beperkt je mogelijkheden

 

Onlangs las ik daarvan een historisch voorbeeld.

Lang geleden dachten mensen te weten dat de aarde plat was. Voor hen was dat de waarheid. Ze lieten hun gedrag daardoor bepalen.

Ze waren dan ook bang dat als ze te ver reisden, dat ze dan over de rand van de aarde zouden vallen. Het merendeel van de mensen deed dat dan ook niet.

 

Totdat men ontdekte dat de aarde rond was. Een ogenschijnlijk detail, maar het had grote impact op het wereldbeeld en er ging een wereld aan mogelijkheden open.

 

Zo kan het ook gaan met betrekking tot je loopbaan.

Misschien heb je het helemaal niet naar je zin in je huidige werk. Maar denk je te weten dat je geen alternatieven hebt. Dat je moet blijven zitten waar je zit en dat je je maar moet schikken in je lot.

Stel je voor dat je de stap naar buiten zou wagen? Misschien val je dan figuurlijk wel over de rand.

 

Hoe anders zou je wereld van werk eruitzien, als je zou weten dat die niet zo plat is, als je denkt?

Als je zou weten dat er mogelijkheden zijn, die je nu nog niet ziet? En dat je heus niet zo gemakkelijk over de rand valt als je misschien zelf vreest?

 

We laten ons gedrag bepalen door wat we weten.

Sterker nog, door wat we denken te weten. Zeker als individu.

Het is goed om je te realiseren, dat je je eigen interpretatie maakt op grond van wat je waarneemt. Je maakt je eigen veronderstellingen. Soms op grond van onvolledige of verkeerde informatie.

Dat betekent dat je weten vaak geen objectief weten is, maar persoonlijk gekleurd.

Wees dan ook voorzichtig met wat je denkt te weten, want het is niet zonder risico om te blindvaren op wat je weet.

 

 

Een aantal tips die je helpen voorkomen, dat je weten je op een dwaalspoor brengt

 

Durf jezelf te bevragen op je veronderstellingen en ter discussie te stellen wat je geneigd bent voor waar aan te nemen. Stel je open voor nieuwe mogelijkheden. Ga gesprekken aan en verruim je horizon.

 

Ik geef je een aantal concrete tips met betrekking tot je loopbaan:

 

1. Durf jezelf te bevragen op je veronderstellingen

Doe dat aan de hand van de volgende vier vragen:

  • Is het waar?
  • Weet ik absoluut zeker dat het waar is?
  • Hoe reageer ik, wat gebeurt er als ik geloof dat het waar is?
  • Wie zou ik zijn en wat zou ik doen als ik die veronderstelling niet had?
     

2. Doe je onderzoek naar een vacature

Controleer in een gesprek, voorafgaand aan daadwerkelijk solliciteren, of jouw interpretatie klopt.

Bereid een aantal relevante vragen voor om helder te krijgen of het beeld dat jij van de vacature hebt, overeenkomt met het beeld dat de organisatie ervan heeft.

 

3. Vraag feedback op gesprekken

Zeker in een selectietraject. Of als je anderszins in gesprek bent met potentiële werkgevers.

Verifieer of jouw indruk van het gesprek overeenkomt met die van je gesprekspartner(s). En bij een afwijzing, of de reden van afwijzing overeenkomt met wat jij had ingeschat.

 

4. Doe zelf je onderzoek naar waar mensen zoals jij nodig zijn

Als je weinig vacatures ziet betreffende het werk dat jij wilt doen, dan wil dat nog niet zeggen, dat er geen behoefte is aan mensen zoals jij.

Trek daarbij niet te snel conclusies. Ga bijvoorbeeld niet af op de mening van één persoon. Want daarmee doe je jezelf tekort. Je denkt het dan te weten, maar de mening van één persoon is absoluut nog onvoldoende bewijs.

 

5. Stel je niet afwachtend op, maar neem zelf de verantwoordelijkheid voor je loopbaan.

Kun je daarvoor nog wat tips gebruiken? Die vind je hier.

Als je aan het werk gaat met die tips zul je al ervaren dat er meer kansen voor je zijn, dan je aanvankelijk had gedacht.

 

6. Durf af te wijken van de traditionele manier van baanverwerving

Focus niet langer op traditioneel solliciteren. Focus niet op het zoeken en vinden van vacatures en het schrijven van sollicitatiebrieven.

Stel je niet afhankelijk op van selecteurs, werving- en selectiebureaus of recruiters, maar neem zelf de regie.

 

7. Laat je niet uit het veld slaan als het een keer tegen zit

Krijg je nul op je rekest of bereik je anderszins niet het gewenste resultaat, zoek de oorzaak daarvan niet altijd bij jezelf.

En zie nul op je rekest ook niet direct als een bevestiging van een van jouw veronderstellingen.

De oorzaak kan ook bij de ander liggen. Of het is domweg een kwestie van pech of geluk.

 

 

Kortom

 

Laat je niet op een dwaalspoor brengen door wat je denkt te weten.

Wat dat betreft heb ik ooit een veelzeggende uitspraak gehoord.

Vrij vertaald vanuit het Engels:

“Niet het gebrek aan kennis berokkent de mens schade, maar denken dat iets een feit is, terwijl het dat niet is”.

 

 

Heb jij nog aanvullende tips die je helpen voorkomen, dat je weten je op een dwaalspoor brengt?

Ik lees het graag.

 

 

 

 

 

/door
,

Waarom drijfveren zwaarder wegen dan competenties

Wat te doen als je werk je makkelijk afgaat, maar je niet blij wordt van je werk

 

Dat doet me denken aan een van mijn coachklanten. Hoogopgeleid, goed netwerk, krachtig cv. Ze leidde projecten alsof het haar tweede natuur was. Deadlines haalde ze naar haar zeggen “met twee vingers in haar neus” en presentaties gaf ze zonder blikken of blozen. Alles klopte. Maar toch: “Ik leef echt voor het weekend”, zei ze tegen me.

Op papier zat ze op haar plek. In de praktijk kostte haar werk haar veel energie.

We gingen samen aan de slag.

Niet met competentietests of functiebeschrijvingen. Wel met vragen: ‘Wat geeft je voldoening?’, ‘Wanneer voel je je echt in flow?’, Wat zijn activiteiten waarbij je de tijd vergeet?

En aan het werk met allerlei gerichte opdrachten, zoals bijvoorbeeld het schrijven van zogenoemde succesverhalen.

Al doende kwamen we tot de kern van haar loopbaanvraag: ze kon haar werk prima doen, maar het gaf haar geen voldoening, geen gevoel van betekenis met het werk dat ze deed.

Dat is een thema dat ik vaker hoor van mijn coachklanten.

 

 

Competenties versus drijfveren: een wereld van verschil

 

Competenties zijn je vaardigheden. Wat je kunt. Wat je hebt geleerd. Vaak ook: waar je voor bent opgeleid. Ze zijn meetbaar, aantoonbaar en te bewijzen in een cv of assessmentrapport.

Drijfveren zijn iets anders. Drijfveren gaan over wat jou bewéégt. Wat je energie geeft. Wat je belangrijk vindt. Ze zijn vaak minder zichtbaar, maar des te bepalender. Zeker op de lange termijn.

Het pijnlijke is: veel professionals bouwen een loopbaan op basis van wat ze goed kunnen. Zonder serieus stil te staan bij wat hen werkelijk drijft.

 

Waarom drijfveren zwaarder wegen dan competenties

 

Je kunt jarenlang functioneren op competentie. Maar vroeg of laat gaat het wringen. Want als je je werk louter baseert op wat je goed kunt, en niet op waar jij warm voor loopt, waar jij een bijdrage aan wilt leveren, dan loop je het risico op leegte, moeheid, zinverlies.

Drijfveren vormen je innerlijke kompas. Ze geven richting. Als je werk in lijn ligt met je drijfveren, dan voelt het licht, kloppend, betekenisvol. Dan werk je niet alleen met je hoofd en je handen, maar ook met je hart. Dan krijg je energie van je werk in plaats van dat het je energie kost.

 

De sleutel tot duurzame voldoening

 

In mijn coachtrajecten zie ik het keer op keer: de echte verandering ontstaat als iemand zich losmaakt van het keurslijf van ‘moeten’ en contact maakt met wat hij of zij werkelijk belangrijk vindt.

Twee belangrijke vragen om jezelf te stellen:

  1. Wat betekent werk voor mij?
  2. Welke bijdrage wil ik leveren met wat ik doe in mijn werk?

De tweede vraag is misschien nog belangrijker dan de eerste vraag. Want wil je duurzame voldoening ervaren van je werk, dan is het mooi als je met name die kwaliteiten in kunt zetten in je werk, die nodig zijn om de bijdrage te leveren die voor jou betekenisvol is.

En ja, daar hoort soms ook bij dat je iets loslaat dat je goed kúnt. Want iets goed kunnen is geen doorslaggevende reden om het je hele carrière te blijven doen.

 

Dus stel jezelf vandaag eens die andere vraag:

Niet: ‘Wat kan ik allemaal?’, Maar:
‘Wat wíl ik nou eigenlijk echt?’

 

En als je voelt dat het tijd is om daar serieus mee aan de slag te gaan: ik help je graag tot de kern te komen. Zodat je het werk kunt vinden of creëren dat klopt met wie jij bent, wat jij te bieden hebt en de bijdrage die jij wilt leveren.

Neem gerust contact met me op (marlene@meerwaardeinwerk.nl | 06-54762865).

 

 

 

 

/door

Hoe je voorkomt dat bouwen aan je droombaan stagneert

Een aantal tips om succesvol te bouwen aan je droombaan

 

Je hebt een beeld van hoe jouw droombaan eruitziet. Een belangrijke stap is gezet.

Maar wat als het proces dan stagneert?

Ik zie het soms bij mijn coachklanten. Met name als ze eraan toe zijn om de stap naar buiten te zetten. En hun onderzoek te doen naar de concrete mogelijkheden passend bij het profiel van hun ideale werk.

Sommigen lijken dan behoefte te hebben aan een heel gedetailleerd beeld van hun droombaan. En daardoor kan het proces stagneren.

Je moet natuurlijk een beeld hebben van je eindbestemming, het werk dat je wilt doen. Maar dat hoeft geen gedetailleerd beeld te zijn dat vooraf helemaal vastligt. Het kan onderweg nog veranderen.

Dat vraagt loslaten en dat is niet voor iedereen gemakkelijk.

Zoals een van mijn klanten mij mailde:

“De boodschap is mij duidelijk: stap voor stap, niet meteen alles helder willen hebben. Niet alles hoeft vast te liggen. Sommige antwoorden komen ook als ik verder ben op mijn pad. Ik zie dat in, maar voor mij is dat ‘loslaten’, geen controle hebben een lastig ding. Ik zie het (inzicht) maar moet er ook aan toegeven. Het ‘loslaten’ daadwerkelijk doen en vertrouwen hebben in het gekozen pad”.

En dat geldt niet alleen voor hem.

 

Hoe je voorkomt dat bouwen aan je droombaan stagneert

 

Blijf niet hangen in dromen of nadenken als je succesvol wilt bouwen aan je droombaan

 

Blijven dromen of blijven nadenken over hoe je ideale baan eruit moet gaan zien gaat je niet helpen als je jouw droombaan wilt realiseren.

 

Wil je jouw droombaan realiseren, dan is het cruciaal dat je aan het werk gaat.

Net zoals je een huis bouwt: steen voor steen, zo ga je ook aan de slag met het bouwen aan je droombaan.

Je moet concrete stappen gaan zetten in de praktijk. Stap voor stap, één ding tegelijk. Ook al heb je een beeld van het eindresultaat, je hoeft nog niet elk detail en exact elke stap in de richting van het eindresultaat te weten.

Veel mensen willen dat, net als mijn coachklant in het voorbeeld. Maar dat is maar zelden mogelijk.

 

Vertrek en dan komen de aanwijzingen voor de rest van je reis vanzelf.

Door te doen ga je ervaren wat werkt en dan kun je weer een volgende stap zetten.

Realiseer je dat veel grootse dingen zijn ontstaan met het zetten van een kleine eerste stap en door een bouwer die daarna consequent door bleef gaan. En die zich niet liet afleiden van zijn droom.

Een bouwer die steeds weer een stap zet, dat is een bouwer die uiteindelijk iets groots realiseert.

 

 

Geef elke stap volle aandacht in het nu, dan kunnen er onverwachte verbindingen ontstaan

 

Volle aandacht geven vraagt tijd, niet alleen kloktijd, maar ook mentale tijd.

Door volle aandacht in het nu kunnen mooie verbindingen ontstaan.

We noemen het dan vaak toeval, maar dat is eigenlijk niet het goede woord. Serendipity geeft beter aan, wat er dan gebeurt.

Serendipity heeft te maken met het open staan voor het ongewone, het onverwachte. Waardoor er nieuwe connecties worden gemaakt.

Dat kunnen connecties zijn met personen. Maar ook beelden of gedachten die je zelf koppelt aan elkaar, zodat er nieuwe ingevingen ontstaan.

En min of meer als vanzelf de richting wordt gewezen voor een volgende stap.

 

 

Een bouwer die uiteindelijk iets groots neerzet laat zich niet afleiden van zijn droom

 

Werk maken van werk kun je vergelijken met het lopen van een marathon.

Als marathonloper heb je een duidelijk doel voor ogen. Jij wilt de eindstreep halen.

Doelbewust, gestaag en vasthoudend ga je door. Ook al word je tijdens het lopen op sommige momenten op de proef gesteld. Als loper ga je niet zomaar aan de kant zitten of haak je af als het even tegen zit.

Wil je bouwen aan je droombaan, dan zou het niet anders moeten zijn.

 

Realiseer je dat het bouwen niet altijd van een leien dakje gaat.

Dat het soms tegenzit. En dat je mogelijk op momenten hulp moet inschakelen om weer verder te kunnen.

Weet je gesteund door mensen uit je omgeving. Vooral op momenten dat het niet zo lekker gaat en dat je minder vooruitgang boekt dan je had gehoopt.

Of als het even echt tegenzit. Dat je bijvoorbeeld bij het doen van je onderzoek erachter komt dat je het niet in de goede sector zoekt.

Goede supporters houden je dan op de been.

 

 

Kortom

 

Wil je succesvol bouwen aan je droombaan?

Blijf niet hangen, totdat je het beeld van jouw eindbestemming tot in detail helder hebt.

Ga naar buiten. Ga gesprekken aan met mensen die voor het specificeren van jouw droombaan van betekenis kunnen zijn. Zo kan het beeld van jouw ideale baan steeds concreter worden.

En houd de vaart erin. Zet stap na stap in de richting van je doel. Mocht je een keer struikelen, herpak jezelf en kom overeind.

 

 

 

Kun je daarbij wel wat support gebruiken?

Bel (0575-544588/ 06-54762865) of e-mail ([email protected] ) me gerust om een afspraak te maken voor een vrijblijvend oriënterend gesprek.

 

 

 

 

/door

Zet je ladder niet tegen de verkeerde muur

Waarom het goed is om de tijd te nemen om stil te staan bij wat je echt wilt

 

Het is zo gek nog niet om een laatbloeier te zijn. Ik las het in een artikel in mtsprout. Het is goed om je de tijd te gunnen voor ontwikkeling en uitgebreid stil te staan bij wat je echt wilt. Want je bewust worden van je kwaliteiten en vervolgens ze op een voor jou zinvolle manier gebruiken om ze tot volle bloei te laten komen, is het fundament voor de ontwikkeling van een goed leven.

 

Debuut laatbloeier

copyright foto: Anton_Ivanov / Shutterstock.com

 

Het risico van zo vroeg mogelijk pieken en zo snel mogelijk carrière maken

 

Persoonlijke voldoening wordt te vaak ondergeschikt gemaakt aan professionele prestaties, volgens Rich Karlgaard, uitgever van Forbes Magazine en auteur van het boek Late Bloomers.

Vroeg presteren weerhoud je ervan om je passies te ontdekken.

In plaats van het hebben van diverse interesses, in de breedte te studeren en je tijd te nemen om jezelf te leren kennen, word je door je omgeving algauw aangemoedigd om een bepaalde richting te kiezen. En veilige, stabiele en lucratieve loopbaanpaden te volgen. Met als gevolg dat uitblinken in een specifieke beroepsrichting door velen wordt verkozen boven persoonlijke voldoening. Daardoor kunnen ze zichzelf in dat proces verliezen.

Dat doet mij denken aan iemand die ik heb geholpen met het maken van een cv, aangepast aan de vacature en het schrijven van een overtuigende sollicitatiebrief. Het betrof een zware functie. Een functie die een zware wissel zou trekken op zijn jonge gezin. Dat realiseerde hij zich goed. Hij besefte ook dat hij flinke concurrentie zou hebben van geïnteresseerden met meer levenservaring dan hij. Maar ondanks dat alles, wilde hij er als eind dertiger voor gaan. Voor hem was het een kans om een stapje hoger te komen op de ladder. En qua salaris in een hogere schaal. Helaas viel de keus op iemand met meer levenservaring dan hij. Voor zijn welbevinden misschien wel zo goed.

In plaats van vroeg pieken in een specialisme is het goed om je van jongs af aan breder te oriënteren

 

Het zijn juist de generalisten die op veel gebieden – vooral die complex zijn – uitblinken. Dat beschrijft David Epstein in zijn boek ‘Waarom generalisten verder komen’. Generalisten zijn creatiever, flexibeler en in staat om verbindingen te maken die hun meer gespecialiseerde collega’s niet zien.

Terwijl je misschien zelf als generalist zou denken, dat je minder waarde kunt leveren op de arbeidsmarkt omdat je geen specialisme hebt.

Ik hoor dat soms van coachklanten. Ze denken dat ze als generalist nergens écht goed in zijn, omdat ze zo breed georiënteerd zijn. Maar juist door die brede oriëntatie hebben ze zich breed ontplooid en breed ontwikkeld.

Met een laatbloeier is niets mis, integendeel

 

Het is goed om je de tijd te gunnen om je passies en je talenten te ontdekken.

Rich Karlgaard geeft in zijn boek Late Bloomers een wetenschappelijke verklaring voor het pas op latere leeftijd tot bloei komen.

Pas rond je vijfentwintigste zijn je hersenen voldoende ontwikkeld. Voor sommigen is dat zelfs nog iets later. En in feite pieken de capaciteiten van onze hersenen op verschillende leeftijden. We ervaren eigenlijk meerdere periodes van bloei in ons leven.

Doordat laatbloeiers de tijd nemen om hun weg in het leven te ontdekken, ontwikkelen zij sterke punten die zijzelf misschien niet direct als zodanig zien of ervaren. Bij die sterke punten kun je denken aan kwaliteiten als nieuwsgierigheid, inzicht, veerkracht, wijsheid, mededogen. Het zijn kwaliteiten die door werkgevers worden gewaardeerd en die zeker op een arbeidsmarkt die sterk aan verandering onderhevig is, heel waardevol zijn.

Levenservaring geeft laatbloeiers bovendien het voordeel dat ze minder gevoelig zijn voor wat anderen van hen denken. Ze zijn minder afhankelijk van de erkenning van anderen en ze hebben daardoor over het algemeen meer zelfvertrouwen. Als persoon ben je dan ook stabieler en voel je je vrijer.

Het is nooit te laat om jezelf te worden

 

Zo las ik dat Aristoteles zich pas wijdde aan schrijven en filosofie vanaf zijn vijftigste.

En aansprekend en misschien bekend is onderstaand voorbeeld, dat ik las in een artikel van Kevin Evers in Harvard Business Review:

In vrije vertaling:

Als je steeds weer vastloopt. Bijvoorbeeld zoals Joanne, een getalenteerde en creatieve vrouw, die hopte van baan naar baan in haar twenties, werkend als onderzoeker, secretaresse en docent Engels als tweede taal.

Ze was depressief, zag geen uitweg en voelde zich een totale mislukkeling. Maar ze eigende zich het gevoel van wanhoop toe en zette het om in iets positiefs. Doordat het haar niet gelukt was om een standaard loopbaan pad te volgen, voelde ze zich vrij om te doen wat ze altijd al had willen doen. Dat was fantasieverhalen schrijven voor kinderen. Zoals ze later zou vertellen, “Ik stopte met mezelf voor te doen alsof ik iemand anders was dan wie ik was.”

Alle kans dat je van haar gehoord hebt of misschien zelfs werk van haar gelezen hebt.

Haar schrijversnaam is J.K. Rowling.

 

 

 

Ben je niet gelukkig met het loopbaan pad dat je tot nu toe gelopen hebt? En vraag je je, zoals een van mijn coachklanten, af ‘Wat zijn mijn ankers voor werkgeluk?’ en ‘Op welke plek in de organisatie functioneer ik het beste?’.

Neem contact met me op en leg je vragen aan me voor.

 

 

 

 

/door

Verspilling van talent; de grootste verspilling van onze tijd

Waarom je met een moreel ambitieus leven niet vroeg genoeg kunt beginnen

 

‘Verspilling van talent is de grootste verspilling van onze tijd’; dat zegt Rutger Bregman in zijn artikel op decorrespondent.nl

‘Over de hele wereld zijn er miljoenen mensen die een grote bijdrage kunnen leveren aan een betere wereld, maar het niet doen.’

Een deel daarvan, ongeveer de helft van de wereldbevolking, krijgt daarvoor niet de kans. Maar het problematische is, dat met name de mensen die de kans wel krijgen, die kans onvoldoende benutten.

Enerzijds omdat ze blijven hangen in wat hij noemt ‘suffe, nutteloze of schadelijke banen’. Anderzijds door gebrek aan wat hij noemt ‘morele ambitie’; de wil om de wereld een veel betere plek te maken.

 

Verspilling van talent is de grootste verspilling van onze tijd

 

Verspilling van talent door de vele parttimebanen

 

We hebben nog steeds te kampen met krapte op de arbeidsmarkt.

Bij die krapte is het probleem niet zozeer dat de mensen er niet zijn, maar de mensen die er zijn, zorgen voor onvoldoende economisch aanbod.

Het gemiddelde aantal werkuren per week is 29. Zeven op de tien vrouwen in ons land werken tussen de 12 en 32 uur. En dat terwijl beneden de leeftijd van 35, vrouwen hoger opgeleid zijn dan mannen. En meisjes betere prestaties leveren in het onderwijs dan jongens.

Maar helaas, gaat twee derde van de vrouwen die hoger onderwijs hebben gevolgd, parttime werken. Of werkt misschien helemaal niet buitenshuis.

En ook steeds meer mannen hebben een parttimebaan.

 

 

Angst voor verandering; de eerste ouderdomsziekte die zich aandient

 

‘De meeste mensen die de dertig zijn gepasseerd veranderen nog maar zelden van koers. Wie eenmaal een labrador, een taartschep of een elektrische grasmaaier heeft, is doorgaans een verloren zaak.’, zegt Bregman.

Ook al moet ik glimlachen bij die uitspraak, ik ben het niet helemaal met Bregman eens.

Deels hoor ik als loopbaancoach redenen waarom mensen denken dat ze hun koers niet bij kunnen stellen, verantwoordelijk als ze zich voelen voor verplichtingen die ze zijn aangegaan. Zoals bijvoorbeeld de kosten van hun hypotheek of de levensstandaard die ze zich eigen hebben gemaakt. Die ze graag voortzetten en waarop ze niet in willen leveren.

Aan de andere kant komen mensen bij mij terecht met hun loopbaanvragen, juist omdat ze het verschil willen maken met de bijdrage die ze leveren met hun werk.

Omdat ze niet langer in hun ogen nutteloos werk willen blijven doen of niet langer een bijdrage willen leveren aan wat voor hen niet betekenisvol is. Bijvoorbeeld toezicht uitoefenen op het toezicht of een bijdrage leveren aan het verhogen van de omzet van het bedrijf, terwijl ze niet achter het product kunnen staan.

En dan gaat het met name om eind dertigers, begin veertigers.

 

 

Financially Independent, Retire Early (FIRE)

 

FIRE; het is maar hoe je ernaar kijkt.

Bregman ziet aanhangers van FIRE niet als ambitieus en niet als idealistisch in de zin van de wereld een betere plek maken.

Aanhangers van FIRE streven ernaar om in korte tijd zoveel mogelijk geld te verdienen en/of te maken bijvoorbeeld door beleggingen, zodat ze tussen hun dertigste en veertigste financieel onafhankelijk zijn en lekker vroeg kunnen genieten van het vrije, blije leven en hun pensioen.

Bijvoorbeeld het verhaal van Puck Landewé in de Volkskrant. Ze is nu 33 en verwacht over een jaartje niet meer te hoeven werken omdat ze dan in principe kan leven van haar rendement uit beleggingen.

Ernst-Jan Pfauth, zelf FIRE-aanhanger, kijkt daar in Opinie in NRC anders naar.

Hij heeft zich verdiept in de ideeën van Pete Adeney, de grondlegger van FIRE. Dan blijkt FIRE niet te draaien om maximaliseren van inkomen, maar om minimaliseren van uitgaven. Als je minder uitgeeft, hoef je ook minder te sparen om financieel vrij te zijn.

En Adeney gelooft dat als we niet meer afhankelijk zijn van een salaris, we ons inzetten voor zaken die we echt belangrijk vinden.

In Adeney’s visie is FIRE dus geen ‘snel rijk worden programma’. FIRE worden draait om keuzes maken. Wel met pensioen, maar niet stoppen met werken. FIRE draait dan om Happy, Opportunity-rich en Time-rich (HOT). Balans en levensgeluk in het hier en nu.

Dat klinkt heel anders dan in korte tijd zo snel mogelijk rijk zien te worden, zodat je zo snel mogelijk een vorm van vrijheid bereikt waarbij je ‘niets meer hoeft’.

 

 

Morele ambitie; de wil om de wereld een veel betere plek te maken

 

Ze zijn er, mensen met de ambitie van een carrièretijger in combinatie met idealisme. Ik denk daarbij meteen aan Greta Thunberg. Zelf heb je vast andere voorbeelden.

Mensen met morele ambitie hebben plichtsbesef; ze voelen het als een plicht om met hun talenten de wereld een veel betere plek te maken. Bovendien worden ze gedreven door pure ambitie. Ze geloven dat ze het verschil kunnen maken. Denken dat er veel meer mogelijk is dan dat we nu doen. En ze komen in actie.

 

Welke carrièreladder wil jij beklimmen?

Zie je je werk vooral als een bron van inkomsten? Misschien zelfs een beetje als een noodzakelijk kwaad? En ben je niet zo kritisch met betrekking tot de inhoud van je werk?

Of heb je wel degelijk ambitie en wil je werk maken van waar jij een bijdrage aan wilt leveren? Waar jij warm voor loopt om de wereld een veel betere plek te maken?

Wil je een moreel ambitieus leven leiden? Volgens Bregman kun je dan niet vroeg genoeg beginnen. Want voordat je er erg in hebt, zit je vast in een doorsneebaan met gouden handboeien en kun je nog geen fractie van je tijd en inkomen missen omdat je de nodige (en onnodige) verplichtingen al bent aangegaan.

Als je de sprong durft te wagen, dan zijn volgens Bregman de mogelijkheden eindeloos. Want juist omdat zoveel mensen hun talent verspillen, kunnen moreel ambitieuze mensen verschil maken.

 

 

Tot slot

 

Vind je je huidige baan vrij nutteloos?

Of vind je dat jouw baan niets of weinig toevoegt aan de samenleving?

Vind je je huidige baan misschien zelfs ronduit schadelijk?

Lees mijn boek WAT WIL IK NU ECHT? – Een loopbaanstrategie voor gedreven hbo’ers en academici die meer waarde willen realiseren in hun werk.

 

Ben je nieuwsgierig naar de mogelijkheden voor begeleiding op jouw weg naar mooi werk?

Neem contact met me op.

 

 

 

 

 

/door