Tag Archief van: ideale baan

Hoe een bore-out voorkomen of aanpakken

Met tips om te zorgen voor een gezonde spanning in je werk

 

In hoeverre heb jij in je werk het gevoel dat je voldoende aan je trekken komt?

Kun je je kwaliteiten inzetten? En voel je je genoeg uitgedaagd door de eisen die aan je worden gesteld?

Of heb je het gevoel dat je stil staat in je werk? Dat je werk absoluut onvoldoende spannend is? Zoals een van mijn coachklanten aangaf: ‘Dat je je werk kunt doen met twee vingers in je neus’?

 

Met verveling op je werk loop je een groot risico.

Niet alleen ben je over het algemeen minder gemotiveerd als er te weinig eisen worden gesteld aan en in je werk, je presteert meestal ook minder.

En chronische verveling kan ervoor zorgen dat je mentaal en fysiek uitgeblust raakt met een bore-out tot gevolg.

 

Wat wil ik nu echt?

 

Enige spanning, positieve stress, is heel gezond

 

Sterker nog, over het algemeen heb je enige spanning nodig om je helemaal in te zetten voor je werk. En resultaten, doelen te behalen.

Het blijkt ook, dat je beter gaat presteren als er meer van je wordt gevraagd. Zeker als de gestelde eisen aansluiten bij je kwaliteiten en misschien nog belangrijker, jouw bigger why en je energie (weer) gaat stromen.

Het is de kunst om een zodanig spanningsniveau te creëren dat het je motiveert en een stimulans is voor groei en ontwikkeling.

Jijzelf speelt daarin een belangrijke rol.

 

 

Tips om te zorgen voor een gezonde spanning in je werk

 

Ervaar je op dit moment te weinig spanning in je werk? Laat je inspireren door mijn tips.

1. Stel je eens voor dat je niets verandert aan je werk, ook al voel je je onvoldoende uitgedaagd.

Hoe zit je er dan over tien jaar bij? In hoeverre is dat wat je wilt?

2. Stel je eens voor wat je kunt bereiken als je wel iets verandert aan je werk.

Hoe ziet je leven er dan uit? Wat betekent de verandering voor jou? Voor jouw partner, jouw kinderen?

3. Laat je inspireren en zorg voor nieuwe impulsen in je werk.

Zoek mensen op voor wie je bewondering hebt. Lees voor jou inspirerende boeken. Ga naar seminars of volg voor jou interessante workshops of trainingen.

Wat kunnen die nieuwe verworvenheden betekenen voor je werk?

4. Neem zelf het initiatief om je situatie qua werk te veranderen.

Wacht niet op een initiatief van je leidinggevende, maar neem zelf het stuur in handen.

5. Realiseer je, dat je je baan kunt veranderen zonder van baan te veranderen.

Breng de aspecten in kaart, die je als negatief ervaart in je werk. Vraag je af wat je daaraan kunt doen om je werk meer naar je hand te zetten.

Kijk of je kunt jobcraften, je baan zo kunt modelleren dat je je weer uitgedaagd voelt door je werk en aan je trekken komt.

6. Wil je echt een andere baan? Creëer hem.

Stel je niet afhankelijk op van de mogelijkheden die zich voordoen.

Doe je onderzoek naar de behoeften op de arbeidsmarkt. Waar zijn mensen zoals jij nodig?

 

Tot slot

 

Ben je helemaal niet happy met het werk dat je doet? Ben je toe aan een nieuwe uitdaging in je werk?

Weet je nog totaal niet hoe dat nieuwe werk voor jou eruit moet gaan zien? Of weet je niet hoe je kunt realiseren wat je voor ogen hebt?

Lees mijn boek ‘Wat wil ik nu echt?’ – Een loopbaanstrategie voor gedreven hbo’ers en academici die meer waarde willen realiseren in hun werk.

Of bel (0575-544588 / 06-54762865) of e-mail ([email protected]) me voor het maken van een afspraak voor een oriënterend gesprek.

 

 

 

 

/door

Andere tijden, andere manier van denken over baanverwerving

Waarom je niet langer afhankelijk hoeft te zijn van vacatures, recruiters of een werving- en selectiebureau

 

‘Hij maakt indruk. Heeft een representatief voorkomen en past precies in het plaatje. Het gesprek heeft een mooie cadans van zenden en ontvangen.

Na een onderhoudende dialoog van een klein uurtje pakt hij zijn spullen. Hij staat gedecideerd en vol zelfvertrouwen op.

Waarna ik niet anders kan dan volgen. Hij steekt zijn hand uit en ik schud hem gedwee. Hij zegt “Dank je wel voor het prettige gesprek.” En: “Je hoort nog van mij.”

Vertwijfeld blijf ik achter. Ik ben toch de werkgever die net een sollicitatiegesprek heeft gevoerd?’

 

Ik las het in een ikje in NRC.

Ik kan me goed voorstellen dat je als werkgever verbaasd opkijkt als het je overkomt. En dat je vertwijfeld achterblijft. Zeker als je die ervaring nog niet eerder hebt gehad.

Maar andere tijden, andere manier van denken over baanverwerving. Het is niet langer alleen de werkgever die het voor het zeggen heeft in een selectieproces.

Zeker nu, met de krapte op de arbeidsmarkt.

Als werk- of opdrachtnemer is het dan ook goed om je te realiseren wat je waard bent op de arbeidsmarkt en dat een werk- of opdrachtgever blij mag zijn als je voor hem of haar wilt komen werken.

In plaats van dat jij in je handjes mag klappen dat je geselecteerd bent voor de vacante functie.

 

Andere manier van denken over baanverwerving

 

Traditioneel solliciteren versus de Meer Waarde Benadering

 

Zoeken naar vacatures of je inschrijven bij een werving- en selectiebureau of een recruiter; het zijn voor mij voorbeelden van traditionele baanverwerving.

Je stelt je afhankelijk op van anderen. Of je nu reageert op een vacature met het schrijven van een sollicitatiebrief of het gesprek aangaat met een recruiter of een medewerker van een werving- en selectiebureau.

De ander heeft het voor het zeggen of jij uitgenodigd wordt voor een gesprek. Of voor een vervolggesprek, als je bij een eerste gesprek een goede indruk hebt gemaakt.

Ook de arbeidsvoorwaarden worden voor je bepaald en het is voor jou nog afwachten in hoeverre je daarover kunt onderhandelen.

 

Dat wordt anders als je je een andere manier van denken over baanverwerving eigen maakt. En zelf de regie pakt over je loopbaan.

Zoals een van mijn coachklanten op LinkedIn schreef: ‘Gedreven laat ik me niet voor één gat vangen en ga ik zelf op onderzoek uit.’

De Meer Waarde Benadering, zoals beschreven in mijn boek WAT WIL IK NU ECHT? is gestoeld op die andere manier van denken.

In die andere manier van denken over baanverwerving ben je niet langer afhankelijk van vacatures, recruiters of een werving- en selectiebureau.

Dat betekent dat je vele malen meer informatiebronnen tot jouw beschikking hebt dan bij de traditionele baanverwerving.

En afwachten tot je uitgenodigd wordt voor een gesprek, dat doe je niet. Nee, je arrangeert zelf je gesprekken. En zoals in het ikje verwoord, jij laat nog wel horen of een vervolggesprek voor jou al dan niet de moeite waard is.

 

 

Zelf je onderzoek doen naar waar mensen zoals jij nodig zijn

 

Gesprekken aangaan bij organisaties die interessant voor je zijn. Omdat zij matchen met waar jij een bijdrage aan wilt leveren.

Bij het doen van je onderzoek voer je gesprekken om helder te krijgen wat jouw toegevoegde waarde kan zijn voor organisaties. Of anders gezegd: voor welke problemen van werkgevers jij de oplossing bent.

Je onderzoekt vanuit jouw kracht, wetend welke waarde jij levert met jouw kwaliteiten, of je waarde kunt toevoegen aan een specifieke organisatie.

En niet onbelangrijk, of de betreffende organisatie qua werkomgeving bij je past.

 

Ik vind het dan ook heel krachtig als je, je bewust bent van wat je te bieden hebt op de arbeidsmarkt en zelfverzekerd een dialoog kunt voeren met een potentiële werkgever.

En je door het stellen van goede vragen aan de weet kunt komen wat je weten wilt en daarbij vol zelfvertrouwen de regie houdt.

 

Dat is totaal anders dan hopen dat je uitgenodigd wordt voor een sollicitatiegesprek, hopen dat je door mag naar de volgende ronde en hopen dat je geselecteerd wordt voor de vacante functie.

En dan nog maar hopen dat de baan is wat je ervan had verwacht.

 

 

 

Wil jij je die andere manier van denken over baanverwerving eigen maken?

Zelf de regie pakken over je loopbaan?

Lees mijn boek WAT WIL IK NU ECHT?

 

En schat je bij voorbaat in, dat je wel wat hulp kunt gebruiken bij het vinden of creëren van voor jou waardevol werk?

Neem contact met me op. Graag maak ik tijd voor je vrij om jouw vragen te beantwoorden.

 

 

 

 

/door

In de flow zitten is goed voor lichaam en geest

Handreikingen om in de flowmodus te komen

 

Flow; je kent en herkent het zelf vast wel. Van die momenten dat je je helemaal ‘top’ voelt en topprestaties levert.

Dat je gefocust aan het werk bent en je werk superlekker loopt. Alsof het vanzelf gaat. En je je niet bewust bent van plaats en tijd.

Voor mij is dat bijvoorbeeld als ik een artikel schrijf en de tekst als het ware vanzelf uit mijn pen vloeit. Of als ik bezig ben met mijn keramiek en zodanig daarin opga, dat ik mijn omgeving en de tijd vergeet.

Of bij mijn coaching. Dat ik samen met mijn coachklant zo lekker aan het werk ben, dat het proces zich heel organisch voltrekt en een en ander zich gaande het proces ontvouwt.

Onlangs nog, had ik die ervaring en deelde die spontaan met mijn coachklant. Zelf voelend hoeveel energie het me geeft als ik lekker in de flow ben.

 

In de flow zitten is goed voor je lichaam en je geest. En weet dat flow universeel is; iedereen kan in de flow komen en je kunt zelf flow oproepen.

Ik geef je een aantal handreikingen om in de flowmodus te komen.

 

In de flow zitten is goed voor lichaam en geest

In de flow zitten voelt flowy

 

In flow leidt elke actie, elk besluit naadloos naar het volgende. Er is beweging, het proces vloeit voort.

Wat dat betreft vind ik flowy ook een mooi woord, ook al is het Engels. Het staat voor vloeiend, zwierig.

Zie je het voor je? Of ervaar je in je lijf hoe dat is?

Die vloeiende, zwierige beweging ontstaat niet vanzelf. Om de beweging op gang te laten komen, is focus nodig. Flow ontstaat alleen als je aandacht hebt voor waar je mee bezig bent.

 

 

Flow voelt niet alleen flowy, neurobiologisch is flow ook flowy

 

In flow worden er andere hersenstructuren actief.

Elke hersenstructuur die snelle besluitvorming zou kunnen belemmeren, wordt letterlijk afgesloten. Transient hypofrontality; de prefrontale cortex, het deel van ons brein waar de hogere cognitieve functies zitten, gaat langzamer werken.

De bewuste verwerking, het extrinsieke systeem, wordt ingeruild voor de veel snellere en efficiëntere verwerking van het onderbewuste, intrinsieke systeem.

Bovendien worden als je in flow bent, ook geluksstofjes als dopamine en endorfine aangemaakt.

Daarom voelt flow ook zo flowy en krijg je er energie van.

 

 

Vijf intrinsieke motivatiefactoren

 

Zoals gezegd, gaat in flow het extrinsieke systeem langzamer werken. Terwijl het intrinsieke systeem juist sneller gaat werken.

Het is dan ook geen wonder dat intrinsieke motivatoren een cruciale rol spelen bij het al dan niet in flow komen.

Bij die intrinsieke motivatoren kun je denken aan nieuwsgierigheid, passie, missie, autonomie en meesterschap.

Passie heeft daarbij niet alleen betrekking op wat je heel erg leuk vindt om te doen. Maar ook op waar jij graag een bijdrage aan levert. Omdat je bijvoorbeeld vindt dat we het tij moeten keren en zaken anders moeten organiseren: eerlijker, menselijker, inspirerender en innovatiever.

Passie in die laatste betekenis raakt aan missie. Meer daarover lees je in een van mijn vorige artikelen.

Meesterschap staat voor de drijfveer om goed, een expert te worden in wat je doet. En autonomie heeft te maken met vrijheid, die nodig is om je passie en je missie te volgen.

 

 

Fysieke en mentale gezondheid als fundament voor flowervaringen

 

Fysieke en mentale gezondheid zijn van invloed op in de flow komen. Heb daar dan ook aandacht voor.

Zorg bijvoorbeeld dat je zeven of acht uur slaapt, genoeg drinkt, goede voeding tot je neemt en een sociaal netwerk hebt voor support.

Realiseer je dat angst een negatieve invloed heeft op flow. Schrijf bijvoorbeeld eens dagelijks drie zaken op waarvoor je dankbaar bent. Dat heeft een positief effect op je welbevinden en vermindert angst.

 

 

Vind je eigen flow-triggers

 

Ga bij jezelf eens na wat momenten zijn dat je je het lekkerst voelt en betere prestaties levert? Schrijf die eens op.

En wat doe je mogelijk om ervoor te zorgen dat je gefocust met iets bezig kunt zijn en dus in de flow te komen? Heb je daar je eigen rituelen voor? Of neem je maatregelen zodat je niet uit je concentratie gehaald wordt?

Zet je bijvoorbeeld zoals Elke Geraerts, CEO van Better Minds at Work en doctor in de psychologie, een fysiek olifantje op je bureau of op je laptop? Om aan je omgeving te laten zien dat je geconcentreerd bezig bent en niet gestoord wilt worden? Of hang je een bordje ‘niet storen’ op je deur of gebruik je een app om niet gestoord te worden?

 

 

Psychologische triggers voor flow en je sociale omgeving als trigger

 

Bij psychologische triggers voor flow kun je naast de al genoemde gefocuste aandacht denken aan heldere doelen; weten wat je doet en waarom je het doet. En het gevoel hebben dat je ‘in control’ bent en competent voor wat je doet.

Ook directe feedback, weten hoe je iets nog beter kunt doen, helpt om in de flow te komen.

Je kunt je vast wel voorstellen dat je makkelijker in de flow komt als de taken waarmee je bezig bent het midden houden tussen te saai en te moeilijk; Goudlokje taken.

Met betrekking tot je sociale omgeving is het samen met gelijkgestemden bezig zijn met het realiseren van een duidelijk doel, een trigger voor flow. Net als goede communicatie met elkaar en als er serieus gewerkt wordt.

Een duidelijke einddatum waarop iets moet worden afgeleverd kan ook een trigger zijn. In die zin dat je niet het risico wilt lopen dat je niet op tijd kunt (op)leveren.

 

 

 

PS: Mis je momenten van flow in je werk?

Vraag je je af hoe je je werk meer naar je hand kunt zetten zodat het beter bij je past? Kun je je kwaliteiten onvoldoende inzetten? Of werkt de omgeving eerder negatief voor je in plaats van dat die je inspireert?

Maak een afspraak voor een oriënterend gesprek met deze link.

 

 

 

 

 

/door

Waarom je niet moet blindvaren op wat je denkt te weten

Tips hoe je kunt voorkomen dat je weten je op een dwaalspoor brengt.

 

Blindvaren; zonder twijfel vertrouwen op iemand of iets.

Je doet het heel gemakkelijk. Bijvoorbeeld als het gaat om informatie of advies van iemand die je hoog acht. Iemand waarvan je verwacht dat die van wanten weet.

Blindvaren op informatie of advies van anderen is niet zonder risico.

Maar wist je dat het ook risicovol is om te blindvaren op wat je zelf weet? Dat je eigen weten misleidend kan zijn?

Dat je jezelf bijvoorbeeld gemakkelijk laat leiden door informatie, die onvolledig of niet juist is? En dat je op grond van die gebrekkige informatie je eigen interpretaties maakt?

Je denkt dan, het te weten. Maar in werkelijkheid laat je je gedrag bepalen door veronderstellingen en waarheden zoals jij die ziet. Terwijl het geen algemeen gedeelde waarheden zijn. Laat staan, dat ze objectief zijn.

Je aannames kunnen je flink op een dwaalspoor brengen. Ook al denk je zelf dat je goed bezig bent. Dat geldt ook met betrekking tot je loopbaan.

Ik geef je een aantal tips die je helpen voorkomen, dat je weten je op een dwaalspoor brengt.

 

Waarom je niet moet blindvaren op wat je denkt te weten

 

Blindvaren op grond van wat je denkt te weten, beperkt je mogelijkheden

 

Onlangs las ik daarvan een historisch voorbeeld.

Lang geleden dachten mensen te weten dat de aarde plat was. Voor hen was dat de waarheid. Ze lieten hun gedrag daardoor bepalen.

Ze waren dan ook bang dat als ze te ver reisden, dat ze dan over de rand van de aarde zouden vallen. Het merendeel van de mensen deed dat dan ook niet.

 

Totdat men ontdekte dat de aarde rond was. Een ogenschijnlijk detail, maar het had grote impact op het wereldbeeld en er ging een wereld aan mogelijkheden open.

 

Zo kan het ook gaan met betrekking tot je loopbaan.

Misschien heb je het helemaal niet naar je zin in je huidige werk. Maar denk je te weten dat je geen alternatieven hebt. Dat je moet blijven zitten waar je zit en dat je je maar moet schikken in je lot.

Stel je voor dat je de stap naar buiten zou wagen? Misschien val je dan figuurlijk wel over de rand.

 

Hoe anders zou je wereld van werk eruitzien, als je zou weten dat die niet zo plat is, als je denkt?

Als je zou weten dat er mogelijkheden zijn, die je nu nog niet ziet? En dat je heus niet zo gemakkelijk over de rand valt als je misschien zelf vreest?

 

We laten ons gedrag bepalen door wat we weten.

Sterker nog, door wat we denken te weten. Zeker als individu.

Het is goed om je te realiseren, dat je je eigen interpretatie maakt op grond van wat je waarneemt. Je maakt je eigen veronderstellingen. Soms op grond van onvolledige of verkeerde informatie.

Dat betekent dat je weten vaak geen objectief weten is, maar persoonlijk gekleurd.

Wees dan ook voorzichtig met wat je denkt te weten, want het is niet zonder risico om te blindvaren op wat je weet.

 

 

Een aantal tips die je helpen voorkomen, dat je weten je op een dwaalspoor brengt

 

Durf jezelf te bevragen op je veronderstellingen en ter discussie te stellen wat je geneigd bent voor waar aan te nemen. Stel je open voor nieuwe mogelijkheden. Ga gesprekken aan en verruim je horizon.

 

Ik geef je een aantal concrete tips met betrekking tot je loopbaan:

 

1. Durf jezelf te bevragen op je veronderstellingen

Doe dat aan de hand van de volgende vier vragen:

  • Is het waar?
  • Weet ik absoluut zeker dat het waar is?
  • Hoe reageer ik, wat gebeurt er als ik geloof dat het waar is?
  • Wie zou ik zijn en wat zou ik doen als ik die veronderstelling niet had?
     

2. Doe je onderzoek naar een vacature

Controleer in een gesprek, voorafgaand aan daadwerkelijk solliciteren, of jouw interpretatie klopt.

Bereid een aantal relevante vragen voor om helder te krijgen of het beeld dat jij van de vacature hebt, overeenkomt met het beeld dat de organisatie ervan heeft.

 

3. Vraag feedback op gesprekken

Zeker in een selectietraject. Of als je anderszins in gesprek bent met potentiële werkgevers.

Verifieer of jouw indruk van het gesprek overeenkomt met die van je gesprekspartner(s). En bij een afwijzing, of de reden van afwijzing overeenkomt met wat jij had ingeschat.

 

4. Doe zelf je onderzoek naar waar mensen zoals jij nodig zijn

Als je weinig vacatures ziet betreffende het werk dat jij wilt doen, dan wil dat nog niet zeggen, dat er geen behoefte is aan mensen zoals jij.

Trek daarbij niet te snel conclusies. Ga bijvoorbeeld niet af op de mening van één persoon. Want daarmee doe je jezelf tekort. Je denkt het dan te weten, maar de mening van één persoon is absoluut nog onvoldoende bewijs.

 

5. Stel je niet afwachtend op, maar neem zelf de verantwoordelijkheid voor je loopbaan.

Kun je daarvoor nog wat tips gebruiken? Die vind je hier.

Als je aan het werk gaat met die tips zul je al ervaren dat er meer kansen voor je zijn, dan je aanvankelijk had gedacht.

 

6. Durf af te wijken van de traditionele manier van baanverwerving

Focus niet langer op traditioneel solliciteren. Focus niet op het zoeken en vinden van vacatures en het schrijven van sollicitatiebrieven.

Stel je niet afhankelijk op van selecteurs, werving- en selectiebureaus of recruiters, maar neem zelf de regie.

 

7. Laat je niet uit het veld slaan als het een keer tegen zit

Krijg je nul op je rekest of bereik je anderszins niet het gewenste resultaat, zoek de oorzaak daarvan niet altijd bij jezelf.

En zie nul op je rekest ook niet direct als een bevestiging van een van jouw veronderstellingen.

De oorzaak kan ook bij de ander liggen. Of het is domweg een kwestie van pech of geluk.

 

 

Kortom

 

Laat je niet op een dwaalspoor brengen door wat je denkt te weten.

Wat dat betreft heb ik ooit een veelzeggende uitspraak gehoord.

Vrij vertaald vanuit het Engels:

“Niet het gebrek aan kennis berokkent de mens schade, maar denken dat iets een feit is, terwijl het dat niet is”.

 

 

Heb jij nog aanvullende tips die je helpen voorkomen, dat je weten je op een dwaalspoor brengt?

Ik lees het graag.

 

 

 

 

 

/door
,

Waarom drijfveren zwaarder wegen dan competenties

Wat te doen als je werk je makkelijk afgaat, maar je niet blij wordt van je werk

 

Dat doet me denken aan een van mijn coachklanten. Hoogopgeleid, goed netwerk, krachtig cv. Ze leidde projecten alsof het haar tweede natuur was. Deadlines haalde ze naar haar zeggen “met twee vingers in haar neus” en presentaties gaf ze zonder blikken of blozen. Alles klopte. Maar toch: “Ik leef echt voor het weekend”, zei ze tegen me.

Op papier zat ze op haar plek. In de praktijk kostte haar werk haar veel energie.

We gingen samen aan de slag.

Niet met competentietests of functiebeschrijvingen. Wel met vragen: ‘Wat geeft je voldoening?’, ‘Wanneer voel je je echt in flow?’, Wat zijn activiteiten waarbij je de tijd vergeet?

En aan het werk met allerlei gerichte opdrachten, zoals bijvoorbeeld het schrijven van zogenoemde succesverhalen.

Al doende kwamen we tot de kern van haar loopbaanvraag: ze kon haar werk prima doen, maar het gaf haar geen voldoening, geen gevoel van betekenis met het werk dat ze deed.

Dat is een thema dat ik vaker hoor van mijn coachklanten.

 

 

Competenties versus drijfveren: een wereld van verschil

 

Competenties zijn je vaardigheden. Wat je kunt. Wat je hebt geleerd. Vaak ook: waar je voor bent opgeleid. Ze zijn meetbaar, aantoonbaar en te bewijzen in een cv of assessmentrapport.

Drijfveren zijn iets anders. Drijfveren gaan over wat jou bewéégt. Wat je energie geeft. Wat je belangrijk vindt. Ze zijn vaak minder zichtbaar, maar des te bepalender. Zeker op de lange termijn.

Het pijnlijke is: veel professionals bouwen een loopbaan op basis van wat ze goed kunnen. Zonder serieus stil te staan bij wat hen werkelijk drijft.

 

Waarom drijfveren zwaarder wegen dan competenties

 

Je kunt jarenlang functioneren op competentie. Maar vroeg of laat gaat het wringen. Want als je je werk louter baseert op wat je goed kunt, en niet op waar jij warm voor loopt, waar jij een bijdrage aan wilt leveren, dan loop je het risico op leegte, moeheid, zinverlies.

Drijfveren vormen je innerlijke kompas. Ze geven richting. Als je werk in lijn ligt met je drijfveren, dan voelt het licht, kloppend, betekenisvol. Dan werk je niet alleen met je hoofd en je handen, maar ook met je hart. Dan krijg je energie van je werk in plaats van dat het je energie kost.

 

De sleutel tot duurzame voldoening

 

In mijn coachtrajecten zie ik het keer op keer: de echte verandering ontstaat als iemand zich losmaakt van het keurslijf van ‘moeten’ en contact maakt met wat hij of zij werkelijk belangrijk vindt.

Twee belangrijke vragen om jezelf te stellen:

  1. Wat betekent werk voor mij?
  2. Welke bijdrage wil ik leveren met wat ik doe in mijn werk?

De tweede vraag is misschien nog belangrijker dan de eerste vraag. Want wil je duurzame voldoening ervaren van je werk, dan is het mooi als je met name die kwaliteiten in kunt zetten in je werk, die nodig zijn om de bijdrage te leveren die voor jou betekenisvol is.

En ja, daar hoort soms ook bij dat je iets loslaat dat je goed kúnt. Want iets goed kunnen is geen doorslaggevende reden om het je hele carrière te blijven doen.

 

Dus stel jezelf vandaag eens die andere vraag:

Niet: ‘Wat kan ik allemaal?’, Maar:
‘Wat wíl ik nou eigenlijk echt?’

 

En als je voelt dat het tijd is om daar serieus mee aan de slag te gaan: ik help je graag tot de kern te komen. Zodat je het werk kunt vinden of creëren dat klopt met wie jij bent, wat jij te bieden hebt en de bijdrage die jij wilt leveren.

Neem gerust contact met me op (marlene@meerwaardeinwerk.nl | 06-54762865).

 

 

 

 

/door

Hoe je voorkomt dat bouwen aan je droombaan stagneert

Een aantal tips om succesvol te bouwen aan je droombaan

 

Je hebt een beeld van hoe jouw droombaan eruitziet. Een belangrijke stap is gezet.

Maar wat als het proces dan stagneert?

Ik zie het soms bij mijn coachklanten. Met name als ze eraan toe zijn om de stap naar buiten te zetten. En hun onderzoek te doen naar de concrete mogelijkheden passend bij het profiel van hun ideale werk.

Sommigen lijken dan behoefte te hebben aan een heel gedetailleerd beeld van hun droombaan. En daardoor kan het proces stagneren.

Je moet natuurlijk een beeld hebben van je eindbestemming, het werk dat je wilt doen. Maar dat hoeft geen gedetailleerd beeld te zijn dat vooraf helemaal vastligt. Het kan onderweg nog veranderen.

Dat vraagt loslaten en dat is niet voor iedereen gemakkelijk.

Zoals een van mijn klanten mij mailde:

“De boodschap is mij duidelijk: stap voor stap, niet meteen alles helder willen hebben. Niet alles hoeft vast te liggen. Sommige antwoorden komen ook als ik verder ben op mijn pad. Ik zie dat in, maar voor mij is dat ‘loslaten’, geen controle hebben een lastig ding. Ik zie het (inzicht) maar moet er ook aan toegeven. Het ‘loslaten’ daadwerkelijk doen en vertrouwen hebben in het gekozen pad”.

En dat geldt niet alleen voor hem.

 

Hoe je voorkomt dat bouwen aan je droombaan stagneert

 

Blijf niet hangen in dromen of nadenken als je succesvol wilt bouwen aan je droombaan

 

Blijven dromen of blijven nadenken over hoe je ideale baan eruit moet gaan zien gaat je niet helpen als je jouw droombaan wilt realiseren.

 

Wil je jouw droombaan realiseren, dan is het cruciaal dat je aan het werk gaat.

Net zoals je een huis bouwt: steen voor steen, zo ga je ook aan de slag met het bouwen aan je droombaan.

Je moet concrete stappen gaan zetten in de praktijk. Stap voor stap, één ding tegelijk. Ook al heb je een beeld van het eindresultaat, je hoeft nog niet elk detail en exact elke stap in de richting van het eindresultaat te weten.

Veel mensen willen dat, net als mijn coachklant in het voorbeeld. Maar dat is maar zelden mogelijk.

 

Vertrek en dan komen de aanwijzingen voor de rest van je reis vanzelf.

Door te doen ga je ervaren wat werkt en dan kun je weer een volgende stap zetten.

Realiseer je dat veel grootse dingen zijn ontstaan met het zetten van een kleine eerste stap en door een bouwer die daarna consequent door bleef gaan. En die zich niet liet afleiden van zijn droom.

Een bouwer die steeds weer een stap zet, dat is een bouwer die uiteindelijk iets groots realiseert.

 

 

Geef elke stap volle aandacht in het nu, dan kunnen er onverwachte verbindingen ontstaan

 

Volle aandacht geven vraagt tijd, niet alleen kloktijd, maar ook mentale tijd.

Door volle aandacht in het nu kunnen mooie verbindingen ontstaan.

We noemen het dan vaak toeval, maar dat is eigenlijk niet het goede woord. Serendipity geeft beter aan, wat er dan gebeurt.

Serendipity heeft te maken met het open staan voor het ongewone, het onverwachte. Waardoor er nieuwe connecties worden gemaakt.

Dat kunnen connecties zijn met personen. Maar ook beelden of gedachten die je zelf koppelt aan elkaar, zodat er nieuwe ingevingen ontstaan.

En min of meer als vanzelf de richting wordt gewezen voor een volgende stap.

 

 

Een bouwer die uiteindelijk iets groots neerzet laat zich niet afleiden van zijn droom

 

Werk maken van werk kun je vergelijken met het lopen van een marathon.

Als marathonloper heb je een duidelijk doel voor ogen. Jij wilt de eindstreep halen.

Doelbewust, gestaag en vasthoudend ga je door. Ook al word je tijdens het lopen op sommige momenten op de proef gesteld. Als loper ga je niet zomaar aan de kant zitten of haak je af als het even tegen zit.

Wil je bouwen aan je droombaan, dan zou het niet anders moeten zijn.

 

Realiseer je dat het bouwen niet altijd van een leien dakje gaat.

Dat het soms tegenzit. En dat je mogelijk op momenten hulp moet inschakelen om weer verder te kunnen.

Weet je gesteund door mensen uit je omgeving. Vooral op momenten dat het niet zo lekker gaat en dat je minder vooruitgang boekt dan je had gehoopt.

Of als het even echt tegenzit. Dat je bijvoorbeeld bij het doen van je onderzoek erachter komt dat je het niet in de goede sector zoekt.

Goede supporters houden je dan op de been.

 

 

Kortom

 

Wil je succesvol bouwen aan je droombaan?

Blijf niet hangen, totdat je het beeld van jouw eindbestemming tot in detail helder hebt.

Ga naar buiten. Ga gesprekken aan met mensen die voor het specificeren van jouw droombaan van betekenis kunnen zijn. Zo kan het beeld van jouw ideale baan steeds concreter worden.

En houd de vaart erin. Zet stap na stap in de richting van je doel. Mocht je een keer struikelen, herpak jezelf en kom overeind.

 

 

 

Kun je daarbij wel wat support gebruiken?

Bel (0575-544588/ 06-54762865) of e-mail ([email protected] ) me gerust om een afspraak te maken voor een vrijblijvend oriënterend gesprek.

 

 

 

 

/door

Zet je ladder niet tegen de verkeerde muur

Waarom het goed is om de tijd te nemen om stil te staan bij wat je echt wilt

 

Het is zo gek nog niet om een laatbloeier te zijn. Ik las het in een artikel in mtsprout. Het is goed om je de tijd te gunnen voor ontwikkeling en uitgebreid stil te staan bij wat je echt wilt. Want je bewust worden van je kwaliteiten en vervolgens ze op een voor jou zinvolle manier gebruiken om ze tot volle bloei te laten komen, is het fundament voor de ontwikkeling van een goed leven.

 

Debuut laatbloeier

copyright foto: Anton_Ivanov / Shutterstock.com

 

Het risico van zo vroeg mogelijk pieken en zo snel mogelijk carrière maken

 

Persoonlijke voldoening wordt te vaak ondergeschikt gemaakt aan professionele prestaties, volgens Rich Karlgaard, uitgever van Forbes Magazine en auteur van het boek Late Bloomers.

Vroeg presteren weerhoud je ervan om je passies te ontdekken.

In plaats van het hebben van diverse interesses, in de breedte te studeren en je tijd te nemen om jezelf te leren kennen, word je door je omgeving algauw aangemoedigd om een bepaalde richting te kiezen. En veilige, stabiele en lucratieve loopbaanpaden te volgen. Met als gevolg dat uitblinken in een specifieke beroepsrichting door velen wordt verkozen boven persoonlijke voldoening. Daardoor kunnen ze zichzelf in dat proces verliezen.

Dat doet mij denken aan iemand die ik heb geholpen met het maken van een cv, aangepast aan de vacature en het schrijven van een overtuigende sollicitatiebrief. Het betrof een zware functie. Een functie die een zware wissel zou trekken op zijn jonge gezin. Dat realiseerde hij zich goed. Hij besefte ook dat hij flinke concurrentie zou hebben van geïnteresseerden met meer levenservaring dan hij. Maar ondanks dat alles, wilde hij er als eind dertiger voor gaan. Voor hem was het een kans om een stapje hoger te komen op de ladder. En qua salaris in een hogere schaal. Helaas viel de keus op iemand met meer levenservaring dan hij. Voor zijn welbevinden misschien wel zo goed.

In plaats van vroeg pieken in een specialisme is het goed om je van jongs af aan breder te oriënteren

 

Het zijn juist de generalisten die op veel gebieden – vooral die complex zijn – uitblinken. Dat beschrijft David Epstein in zijn boek ‘Waarom generalisten verder komen’. Generalisten zijn creatiever, flexibeler en in staat om verbindingen te maken die hun meer gespecialiseerde collega’s niet zien.

Terwijl je misschien zelf als generalist zou denken, dat je minder waarde kunt leveren op de arbeidsmarkt omdat je geen specialisme hebt.

Ik hoor dat soms van coachklanten. Ze denken dat ze als generalist nergens écht goed in zijn, omdat ze zo breed georiënteerd zijn. Maar juist door die brede oriëntatie hebben ze zich breed ontplooid en breed ontwikkeld.

Met een laatbloeier is niets mis, integendeel

 

Het is goed om je de tijd te gunnen om je passies en je talenten te ontdekken.

Rich Karlgaard geeft in zijn boek Late Bloomers een wetenschappelijke verklaring voor het pas op latere leeftijd tot bloei komen.

Pas rond je vijfentwintigste zijn je hersenen voldoende ontwikkeld. Voor sommigen is dat zelfs nog iets later. En in feite pieken de capaciteiten van onze hersenen op verschillende leeftijden. We ervaren eigenlijk meerdere periodes van bloei in ons leven.

Doordat laatbloeiers de tijd nemen om hun weg in het leven te ontdekken, ontwikkelen zij sterke punten die zijzelf misschien niet direct als zodanig zien of ervaren. Bij die sterke punten kun je denken aan kwaliteiten als nieuwsgierigheid, inzicht, veerkracht, wijsheid, mededogen. Het zijn kwaliteiten die door werkgevers worden gewaardeerd en die zeker op een arbeidsmarkt die sterk aan verandering onderhevig is, heel waardevol zijn.

Levenservaring geeft laatbloeiers bovendien het voordeel dat ze minder gevoelig zijn voor wat anderen van hen denken. Ze zijn minder afhankelijk van de erkenning van anderen en ze hebben daardoor over het algemeen meer zelfvertrouwen. Als persoon ben je dan ook stabieler en voel je je vrijer.

Het is nooit te laat om jezelf te worden

 

Zo las ik dat Aristoteles zich pas wijdde aan schrijven en filosofie vanaf zijn vijftigste.

En aansprekend en misschien bekend is onderstaand voorbeeld, dat ik las in een artikel van Kevin Evers in Harvard Business Review:

In vrije vertaling:

Als je steeds weer vastloopt. Bijvoorbeeld zoals Joanne, een getalenteerde en creatieve vrouw, die hopte van baan naar baan in haar twenties, werkend als onderzoeker, secretaresse en docent Engels als tweede taal.

Ze was depressief, zag geen uitweg en voelde zich een totale mislukkeling. Maar ze eigende zich het gevoel van wanhoop toe en zette het om in iets positiefs. Doordat het haar niet gelukt was om een standaard loopbaan pad te volgen, voelde ze zich vrij om te doen wat ze altijd al had willen doen. Dat was fantasieverhalen schrijven voor kinderen. Zoals ze later zou vertellen, “Ik stopte met mezelf voor te doen alsof ik iemand anders was dan wie ik was.”

Alle kans dat je van haar gehoord hebt of misschien zelfs werk van haar gelezen hebt.

Haar schrijversnaam is J.K. Rowling.

 

 

 

Ben je niet gelukkig met het loopbaan pad dat je tot nu toe gelopen hebt? En vraag je je, zoals een van mijn coachklanten, af ‘Wat zijn mijn ankers voor werkgeluk?’ en ‘Op welke plek in de organisatie functioneer ik het beste?’.

Neem contact met me op en leg je vragen aan me voor.

 

 

 

 

/door

Verspilling van talent; de grootste verspilling van onze tijd

Waarom je met een moreel ambitieus leven niet vroeg genoeg kunt beginnen

 

‘Verspilling van talent is de grootste verspilling van onze tijd’; dat zegt Rutger Bregman in zijn artikel op decorrespondent.nl

‘Over de hele wereld zijn er miljoenen mensen die een grote bijdrage kunnen leveren aan een betere wereld, maar het niet doen.’

Een deel daarvan, ongeveer de helft van de wereldbevolking, krijgt daarvoor niet de kans. Maar het problematische is, dat met name de mensen die de kans wel krijgen, die kans onvoldoende benutten.

Enerzijds omdat ze blijven hangen in wat hij noemt ‘suffe, nutteloze of schadelijke banen’. Anderzijds door gebrek aan wat hij noemt ‘morele ambitie’; de wil om de wereld een veel betere plek te maken.

 

Verspilling van talent is de grootste verspilling van onze tijd

 

Verspilling van talent door de vele parttimebanen

 

We hebben nog steeds te kampen met krapte op de arbeidsmarkt.

Bij die krapte is het probleem niet zozeer dat de mensen er niet zijn, maar de mensen die er zijn, zorgen voor onvoldoende economisch aanbod.

Het gemiddelde aantal werkuren per week is 29. Zeven op de tien vrouwen in ons land werken tussen de 12 en 32 uur. En dat terwijl beneden de leeftijd van 35, vrouwen hoger opgeleid zijn dan mannen. En meisjes betere prestaties leveren in het onderwijs dan jongens.

Maar helaas, gaat twee derde van de vrouwen die hoger onderwijs hebben gevolgd, parttime werken. Of werkt misschien helemaal niet buitenshuis.

En ook steeds meer mannen hebben een parttimebaan.

 

 

Angst voor verandering; de eerste ouderdomsziekte die zich aandient

 

‘De meeste mensen die de dertig zijn gepasseerd veranderen nog maar zelden van koers. Wie eenmaal een labrador, een taartschep of een elektrische grasmaaier heeft, is doorgaans een verloren zaak.’, zegt Bregman.

Ook al moet ik glimlachen bij die uitspraak, ik ben het niet helemaal met Bregman eens.

Deels hoor ik als loopbaancoach redenen waarom mensen denken dat ze hun koers niet bij kunnen stellen, verantwoordelijk als ze zich voelen voor verplichtingen die ze zijn aangegaan. Zoals bijvoorbeeld de kosten van hun hypotheek of de levensstandaard die ze zich eigen hebben gemaakt. Die ze graag voortzetten en waarop ze niet in willen leveren.

Aan de andere kant komen mensen bij mij terecht met hun loopbaanvragen, juist omdat ze het verschil willen maken met de bijdrage die ze leveren met hun werk.

Omdat ze niet langer in hun ogen nutteloos werk willen blijven doen of niet langer een bijdrage willen leveren aan wat voor hen niet betekenisvol is. Bijvoorbeeld toezicht uitoefenen op het toezicht of een bijdrage leveren aan het verhogen van de omzet van het bedrijf, terwijl ze niet achter het product kunnen staan.

En dan gaat het met name om eind dertigers, begin veertigers.

 

 

Financially Independent, Retire Early (FIRE)

 

FIRE; het is maar hoe je ernaar kijkt.

Bregman ziet aanhangers van FIRE niet als ambitieus en niet als idealistisch in de zin van de wereld een betere plek maken.

Aanhangers van FIRE streven ernaar om in korte tijd zoveel mogelijk geld te verdienen en/of te maken bijvoorbeeld door beleggingen, zodat ze tussen hun dertigste en veertigste financieel onafhankelijk zijn en lekker vroeg kunnen genieten van het vrije, blije leven en hun pensioen.

Bijvoorbeeld het verhaal van Puck Landewé in de Volkskrant. Ze is nu 33 en verwacht over een jaartje niet meer te hoeven werken omdat ze dan in principe kan leven van haar rendement uit beleggingen.

Ernst-Jan Pfauth, zelf FIRE-aanhanger, kijkt daar in Opinie in NRC anders naar.

Hij heeft zich verdiept in de ideeën van Pete Adeney, de grondlegger van FIRE. Dan blijkt FIRE niet te draaien om maximaliseren van inkomen, maar om minimaliseren van uitgaven. Als je minder uitgeeft, hoef je ook minder te sparen om financieel vrij te zijn.

En Adeney gelooft dat als we niet meer afhankelijk zijn van een salaris, we ons inzetten voor zaken die we echt belangrijk vinden.

In Adeney’s visie is FIRE dus geen ‘snel rijk worden programma’. FIRE worden draait om keuzes maken. Wel met pensioen, maar niet stoppen met werken. FIRE draait dan om Happy, Opportunity-rich en Time-rich (HOT). Balans en levensgeluk in het hier en nu.

Dat klinkt heel anders dan in korte tijd zo snel mogelijk rijk zien te worden, zodat je zo snel mogelijk een vorm van vrijheid bereikt waarbij je ‘niets meer hoeft’.

 

 

Morele ambitie; de wil om de wereld een veel betere plek te maken

 

Ze zijn er, mensen met de ambitie van een carrièretijger in combinatie met idealisme. Ik denk daarbij meteen aan Greta Thunberg. Zelf heb je vast andere voorbeelden.

Mensen met morele ambitie hebben plichtsbesef; ze voelen het als een plicht om met hun talenten de wereld een veel betere plek te maken. Bovendien worden ze gedreven door pure ambitie. Ze geloven dat ze het verschil kunnen maken. Denken dat er veel meer mogelijk is dan dat we nu doen. En ze komen in actie.

 

Welke carrièreladder wil jij beklimmen?

Zie je je werk vooral als een bron van inkomsten? Misschien zelfs een beetje als een noodzakelijk kwaad? En ben je niet zo kritisch met betrekking tot de inhoud van je werk?

Of heb je wel degelijk ambitie en wil je werk maken van waar jij een bijdrage aan wilt leveren? Waar jij warm voor loopt om de wereld een veel betere plek te maken?

Wil je een moreel ambitieus leven leiden? Volgens Bregman kun je dan niet vroeg genoeg beginnen. Want voordat je er erg in hebt, zit je vast in een doorsneebaan met gouden handboeien en kun je nog geen fractie van je tijd en inkomen missen omdat je de nodige (en onnodige) verplichtingen al bent aangegaan.

Als je de sprong durft te wagen, dan zijn volgens Bregman de mogelijkheden eindeloos. Want juist omdat zoveel mensen hun talent verspillen, kunnen moreel ambitieuze mensen verschil maken.

 

 

Tot slot

 

Vind je je huidige baan vrij nutteloos?

Of vind je dat jouw baan niets of weinig toevoegt aan de samenleving?

Vind je je huidige baan misschien zelfs ronduit schadelijk?

Lees mijn boek WAT WIL IK NU ECHT? – Een loopbaanstrategie voor gedreven hbo’ers en academici die meer waarde willen realiseren in hun werk.

 

Ben je nieuwsgierig naar de mogelijkheden voor begeleiding op jouw weg naar mooi werk?

Neem contact met me op.

 

 

 

 

 

/door

Hoe focus op negatieve uitkomsten positief kan werken

Hoe onderzoeken van het tegenovergestelde van de gewenste uitkomst leidt tot betere besluitvorming en oplossing 

 

De vakantietijd is weer aangebroken. Misschien heb je je koffer of je rugzak al ingepakt.  

Dat doet me terugdenken aan onze huttentochten en onze voorbereiding daarop. In de loop der jaren hebben we steeds duidelijker gekregen wat mogelijke risico’s zijn bij wandelen in de bergen en hoe we daarop kunnen anticiperen door een goede voorbereiding.  

Bij risico’s denk ik bijvoorbeeld aan het feit dat het weer in de bergen snel om kan slaan, van zonnig naar stormachtig, mistig of zelfs sneeuw in de hogere regionen. Ook kan onweer in de bergen gevaarlijk zijn. 

En mocht het mistig zijn of sneeuwen, dan loop je het risico te verdwalen omdat je de markering van de route mist. En loop je op grote hoogte, dan heb je risico op hoogteziekte. Of bij langdurige inspanning het risico van uitputting en uitdroging. 

Zo zijn er vast nog meer risico’s te noemen.  

Misschien vraag je je dan af of het nog wel leuk is om huttentochten te maken. Jazeker! Het is zelfs zo dat je door je bewust te zijn van de risico’s, je de juiste voorzorgsmaatregelen kunt nemen en zo de veiligheid en het plezier in je huttentocht kunt maximaliseren.  

 

Inversie denken is ook toepasbaar bij de baanverwerving

 

Inversie denken om te komen tot succes

 

Denken in termen van wat er mis kan gaan is een voorbeeld van inversie denken.  

Bij inversie denken onderzoek je het tegenovergestelde van je gewenste uitkomst.

In plaats van te beginnen met de vraag ‘Hoe kan ik succes behalen?’, vraag je je af ‘Wat kan tot mislukking leiden en hoe kan ik dat voorkomen?’.

Aanhakend bij mijn voorbeelden van risico’s bij het maken van een huttentocht, kan ik er met mee te nemen kleding voor zorgen dat ik voorbereid ben op snelle weersveranderingen.  

En door een goede planning van de route door M. en door gebruik van een goede kaart, een kompas of GPS kunnen we bij slecht zicht door mist of sneeuwval onze route vinden. En indien nodig, de route aanpassen en bij onweer hoogste punten vermijden.  

Om uitputting en uitdroging door langdurige inspanning te voorkomen, zorgen we dat we op onze tochten voldoende water bij ons hebben en rustpauzes nemen. En een goed gevuld EHBO-tasje voor eventuele verwondingen, blaren, tekenbeten of wat voor ongemak dan ook, mag natuurlijk niet ontbreken.  

Juist door na te denken over wat er zoal mis kan gaan, kun je een adequate inschatting maken van wat er nodig is om van je expeditie een succes te maken.  

De perspectiefverschuiving helpt je mogelijke valkuilen, risico’s en alternatieve oplossingen op het spoor te komen, waar je anders misschien niet aan zou denken.  

 

 

Inversie denken en baanverwerving

 

Inversie denken is ook toepasbaar bij de baanverwerving.  

In plaats van ‘hoe realiseer ik mijn ideale baan?’, kun je jezelf de vraag stellen ‘hoe kan ik ervoor zorgen dat ik mijn ideale baan niet realiseer?’. 

Gegarandeerd kun je dan een aantal punten opnoemen. Mogelijk meer punten dan wanneer ik je zou vragen om op te noemen wat er nodig is om je ideale baan te realiseren.  

Om je op weg te helpen noem ik er een aantal: 

  • Geen beeld hebben van het werk dat je wilt doen en de richting die je uit wilt gaan 
  • Geen beeld hebben van de omgeving waarin jij goed gedijt 
  • Geen beeld hebben van wat je op de arbeidsmarkt te bieden hebt, jouw kwaliteiten 
  • Geen bewijsmateriaal voor je kwaliteiten 
  • Je tijd en energie besteden aan zaken die niet echt uitmaken, in plaats van gefocust werk maken van ander werk 
  • Wachten op perfecte omstandigheden en zeggen ‘ik begin na mijn vakantie’ of ‘ik begin als ik eraan toe ben’ 
  • Verkeerde conclusies trekken uit falen: ‘ik krijg toch geen reactie op mijn vraag voor een gesprek’ 
  • Gebrek aan zelfvertrouwen: ‘werkgevers zitten niet op mij te wachten’ 
  • Niet willen investeren in het bouwen of uitbreiden van je netwerk 
  • Alles alleen willen doen  
  • Uren achter de computer op zoek naar vacatures om een beeld te krijgen van het werk dat je wilt doen 

 

Maak je lijst zo lang mogelijk. Heb je een en ander diepgaand geïnventariseerd? De volgende stap is dan het maken van de omkering naar wat je wél moet doen. Wil je jouw ideale baan realiseren.   

 

 

Tot slot

 

Heb je in jouw opsomming veel punten staan waarvan je denkt de positieve omkering niet in je eentje te kunnen maken?  

Laat het me horen.  

In een oriënterend gesprek inventariseren we je vragen. En kunnen we in goed overleg komen tot een aanpak en een concreet plan.

 

 

 

 

/door

Wat een ombudsman en een vakbondswerker met elkaar te maken hebben

Betere antwoorden op loopbaanvragen door het aangaan van gesprekken

 

Veel van mijn coachklanten willen niet zomaar een baan. Zij zijn op zoek naar werk waarin hun kwaliteiten optimaal tot hun recht komen en werk waarmee ze een maatschappelijke bijdrage kunnen leveren.

Ze willen van betekenis zijn met het werk dat ze doen.

Maar hoe die betekenis dan concreet ingevuld moet worden? Of in welke richting je dan moet denken?

Misschien heb jij je die vragen ook al eens gesteld.

Om te komen tot een antwoord op je loopbaanvragen kun je in eentje gaan reflecteren, maar vaak kom je sneller tot een antwoord als je in gesprek gaat met een sparringpartner. Wie dat dan voor jou ook mag zijn.

Elke keer voelt het voor mij als loopbaancoach als een bijzonder voorrecht om die gesprekken te voeren. En kan ik samen met mijn coachklant genieten van hoe stap voor stap het antwoord op loopbaanvragen duidelijk wordt.

 

Vind het antwoord op je loopbaanvragen

 

Introspectie of outrospectie om te komen tot een antwoord op loopbaanvragen

 

Introspectie betekent letterlijk naar binnen kijken. Van een afstandje naar jezelf kijken: je eigen gedachten, gevoelens, motieven, gedrag, fantasieën.

Het kan je helpen om te komen tot antwoorden op je vragen, bijvoorbeeld loopbaanvragen. Je kunt antwoorden op loopbaanvragen zoeken en vinden in jezelf.

Daarbij stel je jezelf vragen en door in gesprek te gaan met jezelf probeer je te komen tot antwoorden.

Maar of die antwoorden kloppen? Of de beelden die jij in je hoofd hebt overeenkomen met de werkelijkheid? Dat is nog maar de vraag.

Bovendien loop je met introspectie het risico dat je in je eigen hoofd, wat ik noem, in rondjes blijft draaien.

Dus, wil je komen tot antwoorden op je loopbaanvragen beperk je niet tot introspectie. Ga gesprekken aan met anderen; outrospectie. Door het voeren van gesprekken, anders dan met jezelf, kun je achterhalen of de indrukken die je hebt kloppen. En kom je tot betere antwoorden dan wanneer je alleen naar binnen kijkt.

Overigens is outrospectie nog geen gangbaar woord. Ik hoorde het in een podcast van de HKU met Peter Henk Steenhuis. Als woord vind ik het een mooie tegenhanger van introspectie.

 

 

Een goed gesprek voeren betekent nadenken, woorden vinden, jezelf of de ander bevragen

 

Een goed gesprek voeren gaat niet iedereen even makkelijk af. Het vraagt oefening, training.

Ik ervaar dat in coachtrajecten. Dat begint al, als we bezig gaan met het werken met succesverhalen en met name het benoemen van kwaliteiten.

In eerste instantie laat ik de ander benoemen welke kwaliteiten zij laat zien in het door haar geschreven verhaal. Vaak heeft betreffende persoon daar wel een beeld bij, maar hoe dat beeld te beschrijven is vaak lastig. ‘Ja, hoe zeg je dat?’ is dan een reactie die ik vaak hoor.

Als ik dan kenbaar maak hoe ik de kwaliteit omschreven heb, dan hoor ik met regelmaat: ‘Ja, dat heb je goed omschreven’. En soms: ‘Nee, dat is het niet echt, maar het gaat wel in die richting’. Al doorvragend en doorpratend komen we dan tot een label of omschrijving die past.

 

Het is de kunst om de juiste woorden voor de weergave van een specifieke inhoud of betekenis te vinden.

En niet iedereen is een taalkunstenaar of een taalwetenschapper.

En is iemand dat wel, dan kan het zijn dat die nog meer dan iemand die die achtergrond niet heeft, gaat wikken en wegen om te komen tot het juiste woord of de juiste woorden.

Zo gaf een van mijn coachklanten, een taalwetenschapper en communicatieadviseur aan: ‘Ik ga er nog eens goed over nadenken’.

Taalvaardigheid is een van haar kwaliteiten:

‘Door mijn gevoel voor taal en grote woordenschat kan ik me goed uitdrukken, zowel mondeling als schriftelijk. Ik kan in gesprekken woorden vinden die passen en in teksten zinnen maken die lopen. Door te spelen met taal ben ik in staat om nuances aan te brengen en te verwoorden wat mensen bedoelen. Weloverwogen kies ik de juiste woorden om contact te maken en verbinding te leggen. Daardoor voelen mensen zich gehoord en gezien.’

 

 

Een gesprek over loopbaanvragen krijgt diepgang door doorvragen

 

Een vraag, met name de ‘waarom-vraag’ doet nadenken.

Of varianten op die waarom-vraag, zoals: ‘Wat met name spreekt jou daarin aan?’ of ‘Wat in het bijzonder maakt dat belangrijk voor jou?’

Door doorvragen kom je tot de essentie.

 

Zo had ik laatst een gesprek met een van mijn coachklanten over de bijdrage die hij wil leveren met zijn werk.

In eerste instantie was zijn antwoord: ‘Ik wil iets betekenen voor mensen, een maatschappelijke bijdrage leveren’.

Dat is een antwoord dat ik vaak hoor en dat heel algemeen en heel breed is. En dat dus vraagt om specificering, wil het richting geven.

Mijn volgende vraag in dit voorbeeld was: ‘Wat boeit je daaraan?’. Zijn antwoord daarop: ‘Verbeteren van een situatie, verbeteren van processen’.

Wat mij deed doorvragen: ‘Welk facet daaraan intrigeert je het meest?’. Waarop hij antwoordde: ‘Het verbeteren van de rechtspositie van mensen’.

Mijn volgende vraag: ‘Wat intrigeert je daaraan weer het meest?’. Ik kreeg als antwoord: ‘Rechtvaardigheid, eerlijke behandeling’.

Waarop weer mijn vraag: ‘Als je denkt aan rechtvaardigheid, eerlijke behandeling, waar zou je specifiek een bijdrage aan willen leveren?’. Zijn antwoord: ‘Rechtvaardigheid voor mensen in een kwetsbare positie’.

Het gesprek was een mooi samenspel met voor de coachklant een verrassende, maar er snel over nadenkend, ook herkenbare uitkomst.

Zijn reactie:

‘Dan zouden opties als vertrouwenswerk bij een vakbond, belangenbehartiging, Ombudsman bij de Gemeente *******, Ombudsman voor kinderen, heel goed daarin passen.

Dat zijn opties waaraan ik weleens heb gedacht.’

 

Het was alsof een en ander op zijn plek viel. Het was een bevestiging van opties die al eens waren opgeplopt in zijn denken.

Voor mijn coachklant is nu de volgende stap het doen van zijn onderzoek in die richting.

 

 

Verder onderzoek doen door het aangaan van gesprekken

 

Heb je een beeld van de richting die je uit wilt gaan, dan is het zaak om door het aangaan van gesprekken verder je opties te onderzoeken.

Enerzijds om te achterhalen welke concrete opties passen bij het werk dat je wilt doen. Want, uitgaande van het boven beschreven voorbeeld, zijn er vast nog meer concrete functies waarin je een bijdrage kunt leveren aan rechtvaardigheid voor mensen in een kwetsbare positie.

Zo werkt een van mijn netwerkcontacten bijvoorbeeld als cliëntenvertrouwenspersoon Wet Zorg en Dwang.

Anderzijds kun je door het aangaan van gesprekken toetsen of het beeld dat jij van een specifieke functie hebt, overeenkomt met de werkelijkheid. En als dat beeld in de praktijk anders is dan wat jij je had voorgesteld, of dat werk dan nog bij je past.

En niet onbelangrijk bij het doen van je onderzoek is achterhalen in hoeverre er behoefte is aan mensen, die het werk doen dat jij zou willen doen.

Dat doet me denken aan het Ikigai concept.

Ikigai, een Japans concept, en de sleutel voor gepassioneerd leven. Met waar je goed in bent en met wat je graag doet jouw bijdrage leveren aan waar behoefte aan is en wat aansluit bij jouw persoonlijke missie. En waar je dan ook nog een mooi inkomen mee kunt genereren.

 

 

 

Wil je door het aangaan van gesprekken in een kleine groep gelijkgestemden inspiratie opdoen en begeleid komen tot antwoorden op je loopbaanvragen?

Wil je leren van elkaar en volop oefenen met het verwoorden van waar je goed in bent en wat belangrijk voor je is?

Lees mijn aanbod over de training Bouw je ideale loopbaan.

 

En wil je niet wachten tot weer nieuwe data voor de training gepland zijn, maar nu werk maken van ander werk?

Neem gerust contact met me op.

 

 

 

 

 

/door